ആണവ ഊര്‍ജ്ജമോ അതോ ബാധ്യതയോ? ഡോ. എപിജെ അബ്ദുള്‍ കലാമിന് ഒരു മറുപടി

To get English version, please remove ml from the url and refresh.

ആണവ ഊര്‍ജ്ജമോ അതോ ബാധ്യതയോ
    ആറ്റത്തിന്റെ ശക്തി
    എന്താണ് ആണവോര്‍ജ്ജം?
    നമുക്ക് എല്ലാ ആറ്റത്തേയും പിളര്‍ക്കാനാവുമോ?
    ഊര്‍ജ്ജവും സമ്പദ്ഘടനയും
    ആണവല നിലയത്തിന്റെ സാമ്പത്തികം
        നിര്‍മ്മാണ ചിലവ്
            Olkiluoto
            കൂടംകുളം
        പ്രവര്‍ത്തന ചിലവ്
            ഇന്ധന ചിലവ്
            സുരക്ഷാ ചിലവ്
            ആണവചാരം തണുപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ചിലവ്
            മാലിന്യ നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനം
        പൊളിക്കുന്നതിന്റെ ചിലവ്
        അപകടങ്ങള്‍ 
        മൂല്യശോഷണത്തിന്റെ വില
        എങ്ങനെയിത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു?
        ആരെങ്കിലും രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
    കാലാവസ്ഥാമാറ്റ മുതലക്കണ്ണുനീരും ശുദ്ധ ഊര്‍ജ്ജ കെട്ടുകഥയും
    ശുദ്ധ ആണവോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ കാര്യമോ?
        നിലയ നിര്‍മ്മാണവും നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനവും
        പ്രവര്‍ത്തനവും, ഇന്ധനനിര്‍മ്മാണവും, മാലിന്യ നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനവും
    തോറിയത്തെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയുന്നു
    ജര്‍മ്മനിയും ആണവോര്‍ജ്ജ ബഹിഷ്കരണവും
        ബഹിഷ്കരണം
        ജര്‍മ്മനി
    തടസമില്ലാത്ത വൈദ്യുതി
        സൗരോര്‍ജ്ജത്തിന്റേയും കാറ്റിന്റേയും ലഭ്യത
    ആണവ ദുരന്തങ്ങള്‍
    ബാങ്കുകാരുടെ പങ്ക്
    സര്‍ക്കാരിന്റെ പങ്ക്
    ശാസ്ത്രത്തന്റേയും സാങ്കേതികവിദ്യയുടേയും അപകടസാദ്ധ്യത
    ത്യാഗം
    എന്തിന് ഇത്രയേറെ രഹസ്യം
    അവസരത്തിന്റെ വില

ആണവ ഊര്‍ജ്ജമോ അതോ ബാധ്യതയോ

ഡോ. എപിജെ അബ്ദുള്‍ കലാമിന് ഒരു മറുപടി.

മനുഷ്യ സമൂഹത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയില്‍ സാങ്കേതിക വിദ്യക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യം ഉണ്ട്. സാങ്കേതിക വിദ്യ ആണെങ്കില്‍ ഊര്‍ജ്ജവുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഊര്‍ജ്ജത്തിന്റെ ആവശ്യകത ശിലായുഗത്തിലെ ചെറിയ നിലയില്‍ നിന്ന് 21 ആം നൂറ്റാണ്ടായപ്പോഴേക്കും ടെറാവാട്ട് നിലയിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുകയാണ്. നമുക്ക് നമ്മുടെ ദൈനംദിന ഗാര്‍ഹിക ആവശ്യം മുതല്‍ ടണ്‍കണക്കിന് ഇലക്ട്രോണിക്ക് ഉപകരണങ്ങള്‍ ഭൂമിക്ക് മൂന്ന് കിലോമീറ്റര്‍ മുകളില്‍ എത്തിക്കാനും സബ് ആറ്റോമിക് കണികകളെ പ്രകാശവേഗത്തിനടുത്ത് പായിക്കാനുമൊക്കെ ഊര്‍ജ്ജം വേണം.

എവിടെ നിന്ന് നമുക്ക് ഈ ഊര്‍ജ്ജം ലഭിക്കുന്നു? പദാര്‍ത്ഥങ്ങളില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഊര്‍ജ്ജത്തെ ശേഖരിച്ച് നമുക്ക് ഉപകാരപ്രദമായ രൂപത്തിലാക്കാന്‍ നാം ധാരാളം സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍ കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ ഒന്നാണ് 20ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ മാന്ത്രിക സാങ്കേതിക വിദ്യയായ ആണവോര്‍ജ്ജം. നല്ലതാണോ ചീത്തയാണോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് മറ്റെല്ലാ ഊര്‍ജ്ജോത്പാദന സാങ്കേതികവിദ്യകളെക്കുറിച്ച് പൊതുസമ്മതമുണ്ട്. എന്നാല്‍ ആണവോര്‍ജ്ജമങ്ങനെയല്ല. ചിലയാളുകള്‍ അത് അപകടകരമാണെന്ന് പറയുമ്പോള്‍ വിശിഷ്ടവ്യക്തികള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ മറ്റ് ചിലര്‍ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ ദിവ്യമായ വരദാനമെണെന്ന് പറയുന്നു. അടുത്ത കാലത്ത് ഇന്‍ഡ്യയുടെ പണ്ടത്തെ പ്രസിഡന്റും ടെക്നോക്രാറ്റ് സെലിബ്രിറ്റിയായ ഡോ. അബ്ദുള്‍ കലാം ഹിന്ദു ദിനപത്രത്തില്‍ ആണവോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ ഗുണത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ഒരു ലേഖനം എഴുതിയിരുന്നു. അതെല്ലാം ശരിയാണോ? നമുക്ക് അതെല്ലാം ഒന്ന് പരിശോധിക്കാം.

ആറ്റത്തിന്റെ ശക്തി

ആറ്റത്തില്‍ വളരേറെ ഊര്‍ജ്ജം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നമുക്കാണെങ്കില്‍ വമ്പിച്ച തോറിയം നിക്ഷേപവും. അവ എന്തുകൊണ്ട് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുത്താനാവുന്നില്ല? പരിസ്ഥിതിവാദികള്‍ എന്തുകൊണ്ട് ഇതിനെതിരാകുന്നു? സമ്പന്ന രാജ്യങ്ങള്‍ നമ്മേ വളരാന്‍ അനുവദിക്കില്ല, ആണവ ഊര്‍ജ്ജത്തെ എതിര്‍ക്കുന്നവര്‍ വിദേശ രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് ധനസഹായം സ്വീകരിച്ച് ഇന്‍ഡ്യക്കെതിരെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന രാജ്യദ്രോഹികളാണ് എന്നൊക്കെയുള്ള സാമാന്യവത്കരണം നടത്തുക എളുപ്പമാണ്. ഇത് പുതിയ കാര്യമല്ല. ജനമുന്നേറ്റമുണ്ടാക്കാനും എതിരില്ലാതെ സ്വന്തം അഭിപ്രായത്തിന് പൊതുസമ്മതം നേടിയെടുക്കാനും എന്തെങ്കിലും എതിര്‍പ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവരെ രാജ്യദ്രോഹികളെന്ന് മുദ്രകുത്താനും 2500 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പു മുതല്‍ അധികാരികള്‍ പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന തന്ത്രമാണ് ദേശസ്നേഹി വേഷം കെട്ടി അന്യ രാജ്യങ്ങള്‍ തങ്ങളെ തകര്‍ക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന ഭീതി പരത്തി നടത്തുന്ന പ്രചരണങ്ങള്‍. ആധുനിക കാലത്ത് ഫാസിസ്റ്റുകളാണ് ഇത്തരം പ്രചരണം വലിയ രീതിയില്‍ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ഒരു സാങ്കേതിക വിദ്യ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനമോ നയതന്ത്ര തീരുമാനമോ അല്ല. അത് ശാസ്ത്രീയ, സാങ്കേതിക, സാമ്പത്തിക, പരിസ്ഥിതി തീരുമാനമാണ്. ഇത് ഒരു സാങ്കേതിക പ്രശ്നമാണ്. അതുകൊണ്ട് അതിനെ ശാസ്ത്രവും സാങ്കേതികവിദ്യയും കൊണ്ടളക്കണം. വാചാടോപവും രാഷ്ട്രീയവും കൊണ്ടല്ല. അതിനായി നമുക്ക് ആണവ സാങ്കേതിക വിദ്യയെ ആഴത്തില്‍ മനസിലാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

എന്താണ് ആണവോര്‍ജ്ജം?

ആറ്റത്തിന്റെ ന്യൂക്ലിയസ്സില്‍ നിന്നുള്ള ഊര്‍ജ്ജമാണ് ആണവോര്‍ജ്ജം.ആറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് രണ്ട് സാങ്കേതികവിദ്യകളാണുള്ളത്. ഒന്ന് ആറ്റത്തെ വിഭജിക്കുന്നതും രണ്ട് ആറ്റത്തെ സംയോജിപ്പിക്കുന്നതും. രണ്ടും ഊര്‍ജ്ജം പുറത്തുവിടും. നാം വിഭജിക്കുകയോ സംയോജിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ആറ്റങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ സ്ഥിരതയുള്ള കുറഞ്ഞ ഊര്‍ജ്ജനിലയിലുള്ള ആറ്റങ്ങളായി മാറുന്നതാണ് ഇതിന് കാരണം. പഴയ സിസ്റ്റത്തിലെ അധികമുണ്ടായിരുന്ന ഊര്‍ജ്ജം പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു. ഇതില്‍ രണ്ടാമത്തെ സാങ്കേതിക വിദ്യ മനുഷ്യന് ഉപകാരപ്രദമായിട്ടില്ല. അതിന്റെ ഗവേഷണം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതായത് ആറ്റത്തെ പിളര്‍ക്കുന്നതാണ് ഇപ്പോള്‍ നാട്ടില്‍ സംസാരവിഷയമായ സംഗതി.

ആറ്റത്തെ പിളര്‍ന്നാല്‍ വൈദ്യുതി നേരിട്ട് ഉണ്ടാകും എന്നാണ് ആണവ വ്യവസായത്തിന്റെ വാചാടോപം കേള്‍ക്കുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യര്‍ കരുതുന്നത്. ഒരു പാത്രത്തില്‍ ആണവ ഇന്ധനം നിറച്ച് രണ്ട് ഇലക്ട്രോഡുകള്‍ അതില്‍ കുത്തിവെച്ച് ആണവ പ്രവര്‍ത്തനം ആരംഭിച്ചാല്‍ തടസമില്ലാത്ത വൈദ്യുതി അനേക കാലം താനേ ഒഴുകി എത്തും എന്ന് അവര്‍ കരുതുന്നു.

എന്നാല്‍ ആണവ പ്രവര്‍ത്തനം വഴിയുണ്ടാകുന്ന ഊര്‍ജ്ജം വൈദ്യുതിയല്ല. താപോര്‍ജ്ജം, മറ്റ് റേഡിയഷന്‍, കണികകളുടെ ഗതികോര്‍ജ്ജം എന്നിങ്ങനെയുള്ള രൂപത്തിലാണ് ആണവോര്‍ജ്ജം പുറത്തുവരുന്നത്. ഒരു ആണവ റിയാക്റ്റര്‍ ആറ്റത്തെ പിളര്‍ന്ന്, അതില്‍ നിന്ന് വരുന്ന താപോര്‍ജ്ജത്തെ ജലത്തില്‍ സ്വീകരിച്ച്, അതിനെ നീരാവിയാക്കി, ടര്‍ബൈന്‍ തിരിച്ച് ആണ് വൈദ്യുതിയുത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. ഇത് കല്‍ക്കരി താപനിലയങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന അതേ രീതിയാണ്. വ്യത്യാസം ആദ്യം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇന്ധനത്തിലുള്ളത് മാത്രം. അതായത് വെള്ളം ചൂടാക്കി നീരാവിയുണ്ടാക്കുക എന്നതാണ് അടിസ്ഥാനപരമായി നാം ആണവറിയാക്റ്റര്‍കൊണ്ട് ചെയ്യുന്നത്. ഈ സത്യം എപ്പോഴും ഓര്‍ത്തിരിക്കുക.

നമുക്ക് എല്ലാ ആറ്റത്തേയും പിളര്‍ക്കാനാവുമോ?

ആണവ വ്യവസായ വാചാടോപക്കാര്‍ ആറ്റത്തെ പിളര്‍ക്കാം എന്ന് സാമാന്യവത്കരിച്ചാണ് പറയാറുള്ളത്. താത്വികമായി ഇത് ശരിയുമാണ്. CERN ലേതു പോലെ, ആറ്റത്തെ കണികാ ത്വരിത്രത്തില്‍ (accelerator) വെച്ച് അറ്റത്തെ ഉന്നതോര്‍ജ്ജ കണികകള്‍ ഉപയോഗിച്ച സംഘട്ടനം നടത്തിയാല്‍ ആറ്റങ്ങള്‍ തകരും. (പണ്ട് atom smashers എന്നായിരുന്നു കണികാ ത്വരിത്രത്തെ വിളിച്ചിരുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ subatomic നിലയില്‍ പ്രവര്‍‌ത്തിക്കുന്നു.) എന്നാല്‍ ഇത് ഊര്‍ജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം വലിയതോതില്‍ ഊര്‍ജ്ജം ഉപയോഗിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഇരുമ്പിന് മുകളില്‍ അണുഭാരമുള്ള ആറ്റങ്ങളെ വിഭജിച്ചാല്‍ അവ അധിക ഊര്‍ജ്ജം പുറത്തുവിടും. എന്നാല്‍ അവയെ സംയോജിപ്പിച്ച് ഊര്‍ജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കാനാവില്ല. അതുപോലെ ഇരുമ്പിന് താഴെ അണുഭാരമുള്ള ആറ്റങ്ങളെ സംയോജിപ്പിച്ച് ഊര്‍ജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കാം. എന്നാല്‍ അവയെ പിളര്‍ത്തി ഊര്‍ജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കാനാവില്ല. അപ്പോള്‍ ഇരുമ്പിന്റെ കാര്യമോ? അതിനെ പിളര്‍ത്തിയോ സംയോജിപ്പിച്ചോ ഊര്‍ജ്ജമുത്പാദിപ്പിക്കാനാവില്ല. അത് ഏറ്റവും ഊര്‍ജ്ജ സ്ഥിരതയുള്ള മൂലകമാണ്. അതായത് നമുക്ക് എല്ലാ ആറ്റങ്ങളേയും പിളര്‍ത്തി ഊര്‍ജ്ജമുത്പാദിപ്പിക്കാനാവില്ല.

ആണവ വ്യവസായം ആറ്റത്തെ പിളര്‍ന്ന് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കാം എന്ന് പറയുന്നു. അത് എങ്ങനെ സാധ്യമാകുന്നു? യുറേനിയം-235 ന്റെ അണുകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് അവര്‍ ഒരു കൃത്യം അളവ് ഊര്‍ജ്ജമുള്ള ന്യട്രോണിനെ പായിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയെ ഏറ്റവും ഭാരംകൂടിയ മൂലകമായ യുറേനിയം അണു ആ ന്യട്രോണിനെ സ്വീകരിക്കും. ഇത് ആ അണുവിനെ കൂടുതല്‍ അസ്ഥിരമായ അവസ്ഥയില്‍ എത്തിക്കുകയും അത് ഉടന്‍ തന്നെ പിളരുകയും മൂന്ന് ന്യൂട്രോണുകളും അധികമുള്ള ഊര്‍ജ്ജവും പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. പുറത്തുവരുന്ന മൂന്ന് ന്യൂട്രോണുകള്‍ പിളര്‍ക്കാന്‍ വേണ്ട കൃത്യ ഊര്‍ജ്ജമുള്ളവയായതിനാല്‍ അതും അടുത്ത മൂന്ന് യുറേനിയം അണുവിനെ പിളര്‍ത്തും. വീണ്ടും ന്യൂട്രോണുകളും ഊര്‍ജ്ജവും പുറത്തുവരും. ഈ പ്രവര്‍ത്തനം ഒരു പല മാലകളുകളുള്ള മാലപ്പടക്കം പോലെയങ്ങനെ തുടരും. ഇതിനെ ചെയിന്‍ റിയാക്ഷന്‍ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.

എന്നാല്‍ എല്ലാ മൂലകങ്ങളും ഈ പ്രതിഭാസം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നില്ല. താഴ്ന്ന ന്യൂട്രോണ്‍ ഊര്‍ജ്ജം വേണ്ടുതും ചെയിന്‍ റിയാക്ഷന്‍ സാധ്യവുമായ തരം ഫിസൈല്‍ മൂലകങ്ങള്‍ മാത്രമേ ആണവ നിലയത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കാനാവൂ. യുറേനിയം (233, 235) ഉം പ്ലൂട്ടോണിയം (239) മാത്രമാണ് ഈ സ്വഭാവം കാണിക്കുന്നത്. യുറേനിയം 238 നെയും പിളര്‍ത്തി ഊര്‍ജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കാം. പക്ഷേ അതിന് ഉയര്‍ന്ന ഊര്‍ജ്ജമുള്ള ന്യൂട്രോണ്‍ വേണം. ഇതില്‍ യുറേനിയം മാത്രമേ പ്രകൃതിയില്‍ നിന്ന് ലഭിക്കൂ. യുറേനിയം 238 നെ അണുവികിരണമേല്‍പ്പിച്ചാണ് ആണവ നിലയത്തില്‍ പ്ലൂട്ടോണിയം നിര്‍മ്മിക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ ആറ്റങ്ങളിലും അപാരമായ ഊര്‍ജ്ജമടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന വാദം കച്ചവടക്കാരന്റെ വെറും വാണിഭവാക്യമാണ് (marketing talk).

ഊര്‍ജ്ജവും സമ്പദ്ഘടനയും

നമുക്ക് ഊര്‍ജ്ജം വേണം. ഊര്‍ജ്ജവും സമ്പദ്ഘടനയും വളരേറെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശരാശരി അമേരിക്കക്കാന്‍ ഇന്‍ഡ്യക്കാരനുപയോഗിക്കുന്നതിന്റെ 15 ഇരട്ടി ഊര്‍ജ്ജമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ അത് അവരുടെ സന്തുഷ്ടിയുടെ പ്രതിഫലനമല്ല. സര്‍ക്കാരും സമ്പന്നരും ഒത്തു ചേര്‍ന്ന് ജനത്തെ കബളിപ്പിക്കുകയാണെന്നാണ് കൂടുതല്‍ അമേരിക്കക്കാരും കരുതുന്നത്. അവര്‍ സാമ്പത്തിക നീതിക്ക് വേണ്ടി സമരത്തിന് ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. Occupy Wall Street പ്രസ്ഥാനം അതാണ്. മാധ്യമങ്ങള്‍ അത് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും ജനം കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

അമേരിക്കയിലേ പോലെ ഊര്‍ജ്ജമുത്പാദിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട് നമുടെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് നേട്ടം ഒന്നുമില്ല. സമ്പദ്ഘടന എന്നത് പ്രകൃതി എന്ന പരിമിതമായ വലിയ സിസ്റ്റത്തിന്റെ ചെറു സിസ്റ്റമാണ്. സ്ഥിരമായ മാതൃ സിസ്റ്റത്തേക്കാള്‍ വലുതാകാന്‍ ചെറു സിസ്റ്റത്തിന് ഒരിക്കലും കഴിയില്ല. നാം അമേരിക്കക്കാരെ പോലെ ജീവിക്കണം എന്ന് വെച്ചാല്‍ വിഭവങ്ങള്‍ക്കായി നമുക്ക് വേറെ നാല് ഭൂമികൂടി വേണ്ടിവരും. അമേരിക്കക്കാരെ കുരങ്ങനെ പോല അനുകരിക്കുന്നത് എല്ലാവര്‍ക്കും ജീവിക്കേണ്ട നമ്മുടെ ഭൂമിയെ തകര്‍ക്കും.

ആണവല നിലയത്തിന്റെ സാമ്പത്തികം

എന്താണ് ആണവല നിലയത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വശം. ആണവോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ മൊത്തം ജീവിത ചക്രം നോക്കിവേണം അതിന്റെ ചിലവ് നാം കണ്ടെത്തേണ്ടത്. താഴെപ്പറയുന്നതാണ് ആ ജീവിത ചക്രം:

  1. നിര്‍മ്മാണം – ആണവനിലയത്തിന്റേയും അതിന്റെ അനുബന്ധ സ്ഥാപനങ്ങളുടേയും നിര്‍മ്മാണം.
  2. പ്രവര്‍ത്തനം – യുറേനിയം/തോറിയം അയിര് ഖനനം ചെയ്യുക, അയിരില്‍ നിന്ന് യുറേനിയം/തോറിയം വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കുക. ഇന്ധനത്തെ സംപുഷ്ടിപ്പെടുത്തുക, അതിനെ ഇന്ധന ദണ്ഡുകളില്‍ നിറക്കുക, റിയാക്റ്ററില്‍ ഇന്ധന ദണ്ഡുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുക, ആണവചാരം (spent fuel) ശേഖരിക്കുക, റിയാക്റ്ററില്‍ ഇന്ധനം വീണ്ടും നിറക്കുക, ആണവചാരം തണുപ്പിക്കുക, ആണവ മാലിന്യങ്ങള്‍ സംസ്കരിക്കുക.
  3. പൊളിച്ചടുക്കല്‍ (Decommissioning) – റിയാക്റ്റര്‍ സുരക്ഷിതമായി നിര്‍ത്തിയിട്ട് (shut-down) റിയാക്റ്റര്‍ ഉള്‍പ്പടെ എല്ലാം സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലത്ത് നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനം ചെയ്യുക.

നിലയത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വശം ചര്‍ച്ച ചെയ്യുമ്പോള്‍ നാം ഇതെല്ലാം പരിഗണിക്കണം. എന്നാല്‍ കച്ചവടക്കാര്‍ ഇതൊന്നും പുറത്തുപറയില്ല. യുറേനിയമോ/തോറിയമോ മാന്ത്രികമായി റിയാക്റ്ററില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടായെ അവര്‍ പറയൂ. മറ്റെല്ലാ ചിലവും ബാഹ്യമാക്കുന്നതിനാല്‍ പൊതു ജനത്തിന് യഥാര്‍ത്ഥ വിലയേക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം ഉണ്ടാകുന്നില്ല. എന്നാല്‍ രാജ്യം (പൗരന്‍മാര്‍) ഇന്നോ നാളയോ ഇതിനുള്ള മൊത്തം ചിലവും വഹിക്കേണ്ടിവരും.

നിര്‍മ്മാണ ചിലവ്

ആണവനിലയത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പദ്ധതി പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോഴുള്ള വിലയും പണി പൂര്‍ത്തിയായികഴിയുമ്പോളുള്ള വിലയും തമ്മില്‍ വലിയ അന്തരമാണ്. ഇപ്പോള്‍ പണി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആണവ നിലയത്തിന്റ കാര്യം നോക്കുക.

Olkiluoto 3

1,600 മെഗാവാട്ടിന്റ Olkiluoto 3 EPR നുള്ള പണി തുടങ്ങിയത് 2005 ലാണ്. മേയ് 1, 2009 ന് പണി തീരേണ്ടതായിരുന്നു. ആദ്യം കണക്കാക്കിയിരുന്ന ചിലവ് 25,530 കോടി രൂപ (€ 3.7 billion). 2010 ലെ അതിന്റെ അധിക ചിലവ് Rs 18,630 കോടി രൂപ (€ 2.7 billion). 2014 ല്‍ പണി തീരും എന്നാണ് TVO, ഉടമസ്ഥര്‍, ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നത്. ചിലവ് 44,160 കോടിയേക്കാള്‍ വളരെ അധികാമാകും. 2014 ല്‍ പണി തീരും എന്നതിന് ഒരു ഉറപ്പുമില്ല. പണി താമസിക്കുന്നത് ജനത്തിന്റെ എതിര്‍പ്പുമൂലമെന്ന് തെറ്റിധരിക്കരുത്. അവിടെ ജനം ആവശ്യപ്പെട്ടാണ് നിലയം തുടങ്ങിയത്. സാങ്കേതിക സങ്കീര്‍ണ്ണതകളും സുരക്ഷാ പരിശോധനകള്‍ വിജയിക്കാത്തതിനാലുമാണ് പണി വൈകുന്നത്.

ഈ 9 വര്‍ഷങ്ങളില്‍ ഒരു തുള്ളി വൈദ്യുതി പോലും ഈ നിലയം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നില്ല. ബാങ്കില്‍ നിന്ന് പണം വലിച്ച് ബാങ്കുകാരെ സന്തുഷ്ടരാക്കുകമാത്രം ചെയ്യുന്നു. ജനം പലിശയും പലിശയുടെ പലിശയുമൊക്കെ കൊടുത്തോളും. ആരറിയാന്‍.

AREVAയും Siemensഉം കൂടിച്ചേര്‍ന്നുള്ള പ്രൊജക്റ്റായിരുന്നു ഇത്. എന്നാല്‍ Siemens ആണവോര്‍ജ്ജം എന്ന തകര്‍ന്ന തട്ടിപ്പ് വ്യവസായത്തില്‍ നിന്ന് തന്നെ പിന്‍വാങ്ങി, നിലയത്തിന്റെ ഓഹരികള്‍ എല്ലാം AREVAക്ക് വിറ്റു. ലോകം മൊത്തമുള്ള തങ്ങളുടെ ആണവ വ്യവസായം അടച്ചുപൂട്ടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് “ആ അദ്ധ്യായം അടഞ്ഞു,” എന്നാണ് Siemens ന്റെ CEO ആയ Peter Löscher പറഞ്ഞത്.

കൂടംകുളം

1997 ല്‍ പണി തുടങ്ങി. 1000 MW ന്റെ ആദ്യ യൂണിറ്റിന്റെ പണി 2007 ഡിസംബറില്‍ തീരേണ്ടതാണ്. മേയ് 2012 ന് പ്രവര്‍ത്തിച്ച് തുടങ്ങും. 1000 MW ന്റെ രണ്ടാമത്തെ നിലയത്തിന്റെ പണി 2008 ഡിസംബറില്‍ തീരേണ്ടതാണ്. വൈദ്യുതി 2013 ഫെബ്രുവരി മുതല്‍ ലഭിക്കും. 2001 ലെ കണക്കനുസരിച്ച് 15,000 കോടി രൂപയാണ് ചിലവ്. ഇപ്പോള്‍ അധികാരികള്‍ പറയുന്നത് 14,000 കോടിരൂപാ ചിലവാക്കി എന്നാണ്. ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ഇതൊക്കെ പരമ രഹസ്യമായതുകൊണ്ട് യഥാര്‍ത്ഥ കണക്ക് പൗരന്‍മാര്‍ക്ക് അറിയാന്‍ കഴിയില്ല.

അയായത് ഒരു ആണവ നിലയം പണിയുന്നതിന് 10-15 വര്‍ഷങ്ങള്‍ വേണ്ടിവരും. മെഗാവാട്ടിന് 70 ലക്ഷം ആണ് പദ്ധതിയില്‍ കാണുന്ന ചിലവ്. എന്നാല്‍ Olkiluoto യുടെ കാര്യത്തില്‍ മെഗാവാട്ടിന് 27.6 കോടി രൂപാ വിലയായി ഇതുവരെ. ഇത് വൈദ്യുതിയുടെ വിലയല്ല. നിലയം പണിയുന്നതിന്റെ വിലയാണ് എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക.

പ്രവര്‍ത്തന ചിലവ്

ഇന്ധന ചിലവ്

യുറേനിയമോ/തോറിയമോ നേരിട്ട് ഉപയോഗിക്കാവുന്ന പദാര്‍ത്ഥങ്ങളല്ല. അവയുടെ അയിര് ഖനനം ചെയ്തെടുക്കണം, അയിരില്‍ നിന്ന് യുറേനിയമോ/തോറിയമോ വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കണം. ഇത് ഒരുപാട് ഊര്‍ജ്ജവും, ജലവും, വിഷരാസവസ്തുക്കളും ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. യുറേനിയമോ/തോറിയമോ ശേഖരിച്ച് കഴിഞ്ഞുള്ളതെല്ലാം ഖനന മാലിന്യങ്ങളാണ്. കല്‍ക്കരി നിലയങ്ങളുടെ സമീപത്ത് ജീവിക്കുന്ന ജനം കല്‍ക്കരി ഖനനത്തിന്റെ ദോഷത്തെക്കുറിച്ച് പറയാറുണ്ട്. യുറേനിയം/തോറിയം ഖനികളുടെ സമീപത്തുള്ളവരും അതേ ദുഖം അനുഭവിക്കുന്നവരാണ്. കറുത്ത മാനില്യമല്ല ഇവിടെ പകരം ആണവവികിരണശേഷിയുള്ളതും മറ്റ് വിഷാംശങ്ങളുള്ളതുമാണെന്നതാണ് വ്യത്യാസം. മാലിന്യങ്ങള്‍ ശുദ്ധീകരിച്ച് സംസ്കരിക്കുന്നത് ചിലവേറിയ കാര്യമാണ്. അതുകൊണ്ട് യുറേനിയം/തോറിയം ഖനികള്‍ മാനില്യങ്ങള്‍ അതുപോലെ ദരിദ്ര ജനവിഭാഗത്തിന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് തട്ടുന്നു. കല്‍ക്കരി ഖനന കമ്പനികളും അത് തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

യുറേനിയം ശേഖരിച്ചതിന് ശേഷം അത് സംമ്പുഷ്ടീകരണ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് വിധേയമാകുന്നു. പിന്നീട് സംമ്പുഷ്ടീകരിച്ച യുറേനിയം ഇന്ധന ദണ്ഡുകളില്‍ നിറക്കുന്നു. ആ ഇന്ധന ദണ്ഡുകളാണ് റിയാക്റ്ററുകളില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. തോറിയവും ഇതുപോലുള്ള പ്രവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു. പക്ഷേ തോറിയത്തെ പിളര്‍ക്കാനാവാത്തതുകൊണ്ട് അതിനെ ആദ്യം സാദാ യുറേനിയം റിയാക്റ്ററിലെ ന്യൂട്രോണുകളുപയോഗിച്ച് യുറേനിയം-233 ആയി മാറ്റുന്ന പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുന്നു. അങ്ങനെ കിട്ടുന്ന യുറേനിയം-233 ഇന്ധന ദണ്ഡുകളില്‍ നിറക്കുന്നു.

ഇന്ധന ദണ്ഡുകളില്‍ ആവശ്യത്തിന് ന്യൂട്രോണ്‍ പായിപ്പിച്ച് യുറേനിയത്തെ പിളര്‍ന്ന ഊര്‍ജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഉത്പാദിപ്പിച്ച ഊര്‍ജ്ജത്തില്‍ നിന്ന് താപോര്‍ജ്ജം ഇടനില ദ്രാവകമായ ജലം ചൂടാക്കി നീരാവിയുണ്ടാക്കുന്നു. ഈ നീരീവി ടര്‍ബൈനില്‍ പതിപ്പിച്ച് അതിനെ തിരിക്കുന്നു. ടര്‍ബൈന്റെ തിരിയല്‍ ജനറേറ്ററിനെ വൈദ്യുതി ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുന്നു.

ഇതില്‍ വെള്ളം ചൂടാക്കുന്നത് വരെയുള്ള പരിപാടികള്‍ ചിലവേറിയതും അപകടകരവുമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാണ്. നാം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ആണവ നിലയങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കും തോറും ആണവ ഇന്ധനത്തിന്റെ ആവശ്യകത കൂടുകയും അതിന്റെ വിലയും, ഖനനവും, ഖനന മാലിന്യങ്ങളും ഒക്കെ കൂടും.

സുരക്ഷാ ചിലവ്

നമ്മുടെ മോശപ്പെട്ട നയതന്ത്രവിഭാഗവും ഭരണവും ദൈനംദിനം കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ഭീകരവാദികളെ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആണവനിലയത്തില്‍ വികിരണമുള്ള ഇന്ധനവും മാലിന്യങ്ങളും ഉള്ളതിനാല്‍ അവ അത്യധികം സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കണം. ഇത് സര്‍ക്കാരിനുള്ള ജോലിയാണ്. അതിനായി നികുതിദായകരുടെ പണം സര്‍ക്കാര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇത് നേരിട്ടുള്ള ഒരു ചിലവാണ്. പക്ഷേ ആണവനിലയത്തിന്റെ വരവ്-ചിലവ് കണക്കില്‍ ഇത് ഒരിക്കലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ല.

ആണവചാരം തണുപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ചിലവ്

ആണവനിലയത്തിലെ പിളര്‍ക്കല്‍ കഴിഞ്ഞ് അവശേഷിക്കുന്ന പദാര്‍ത്ഥങ്ങളെയാണ് ആണവചാരം (Spent fuel) എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇത് വളരെ ചൂട് കൂടിയ പദാര്‍ത്ഥമാണ്. അതുകൊണ്ട് അതിനെ ശീതീകരിച്ച കുളത്തിലെ വെള്ളത്തില്‍, താപനില 50°C ന് താഴെയായി നിലനിര്‍ത്തി, 6 – 20 വര്‍ഷങ്ങള്‍ വരെ മുക്കി വെക്കുന്നു. റേഡിയേഷന്‍ കാരണം തന്‍മാത്രകള്‍ വിഘടിക്കുന്ന “Radiolysis” എന്ന ഒരു പ്രതിഭാസം ഇവിടെ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാം. ആണവ ചാരത്തില്‍ നിന്നുള്ള റേഡിയേഷന്‍ കാരണം ജല തന്‍മാത്രകള്‍ ഹൈഡ്രജനും ഓക്സിജനുമായി വിഘടിക്കും. ഫുകുഷിമയിലും Three Mile Island ലും ഇത് സംഭവിച്ചു. ഹൈഡ്രജന്‍ പൊട്ടിത്തെറിക്ക് കാരണമായത് അതാണ്. അതുകൊണ്ട് ആണവചാര കുളത്തിലെ (spent fuel pool) വായൂ സ്ഥിരമായി പരിശോധിച്ച് ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം.

ഇന്ധന ദണ്ഡ് നിര്‍മ്മിക്കാനുപയോഗിക്കുന്ന zirconium ആണ് വേറൊരു പ്രശ്നം. ന്യൂട്രോണുകളെ സുഗമമായി കടത്തിവിടുന്നതുകൊണ്ട് ഇന്ധന ദണ്ഡ് നിര്‍മ്മിക്കാനിത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ചൂട് കൂടുന്നതോടെ ഈ പദാര്‍ത്ഥം അസ്ഥിരമാകുകയും പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് ആണവചാരത്തെ തണുപ്പിക്കുന്നത് അത്യധികം പ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യമാണ്.

മാലിന്യ നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനം

നിലയം എത്ര തന്നെ ചെറുതാണെങ്കിലും റേഡിയേഷന്‍ കാരണം ആണവ പിളര്‍പ്പിന്റെ ശേഷ ഭാഗങ്ങള്‍ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിക്കണം. ഇത് ചിലവേറിയ പണിയാണ്. അതുകൊണ്ട് നിലയത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥര്‍ ഇത് ചെയ്യില്ല. എന്നെങ്കിലും ആരെങ്കിലും മാലിന്യങ്ങള്‍ സംസ്കരിച്ച് സംഭരിച്ചോളും എന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍, നിലയത്തില്‍ തന്നെ അത് സൂക്ഷിക്കുകയാണ് മിക്ക കമ്പനികളും ചെയ്യുന്നത്.

1983 ല്‍ അമേരിക്ക ആണവ മാലിന്യങ്ങള്‍ സംഭരിക്കാനുള്ള സംഭരണി പണിത് തുടങ്ങി. Yucca Mountainല്‍ പണി നടക്കുന്ന അത് 2017 ല്‍ തുറന്ന് പ്രവര്‍ത്തിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു. 20 വര്‍ഷം പദ്ധതി പിറകിലാണ്. അതിന്റെ ചിലവ് Rs 480,000 കോടി രൂപയാണ്. 63,000 ടണ്‍ ആണവ മാലിന്യങ്ങള്‍ 150 വര്‍ഷത്തേക്ക് സംഭരിക്കാനിതിനാവും. ഇതോടെ അമേരിക്കയിലെ ഓരോ അണുനിലയത്തിന്റേയും പുറത്ത് അടുത്ത 150 വര്‍ഷത്തേക്ക് Rs 4615 കോടി രൂപാ ചിലവ് കൂടി ആകും.

നമുക്ക് ഇത്തരത്തിലുള്ള പദ്ധതി പോലും ആസൂത്രണം ചെയ്തിട്ടില്ല.

പൊളിക്കുന്നതിന്റെ ചിലവ്

ഫുകുഷിമ നിലയത്തിന്റെ ഒരു ന്യായീകരണം നിലയം പഴയതായിരുന്നു എന്നതാണ്. പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ട് ഈ പഴയ നിലയം പൊളിച്ചില്ല? അണു നിലയത്തിന്റെ ആയുസ് 25 വര്‍ഷങ്ങളാണ്. ആ കാലം കഴിഞ്ഞാല്‍ നിലയം പൊളിക്കണം. പൊളിക്കാനുള്ള ചിലവ് റിയാക്റ്ററിനൊനൊന്നിന് Rs 9000 കോടി രൂപയാകും. പൊളിക്കുന്നതിന്റെ ഭീമമായ ചിലവ് കാരണം നിലയത്തിന്റെ ലൈസന്‍സ് നീട്ടിക്കൊടുക്കുകയാണ് പതിവ്.

അപകടങ്ങള്‍

അപകടങ്ങള്‍ സംഭവിക്കുന്ന നേരം നിര്‍മ്മാതാക്കളും മാര്‍ക്കറ്റിങ് വിഭാഗവും അപ്രത്യക്ഷ്യമാകും. മുഴുവന്‍ ചിലവും സര്‍ക്കാരിന്റെ, അതായത് നികുതിദായകരുടെ തലയിലാവും. എന്നാല്‍ ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ആണവനിലയ അപകടങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്നാണ് ആണവ വ്യവസായ ലോബിയും ആണവ വാണിഭ ദല്ലാള്‍മാരും പറയുന്നത്. എന്ത് മാജിക്കാണ് ഇത് എന്ന് ആര്‍ക്കും അറിയില്ല. പക്ഷേ ഒരു വലിയ അപകടം ഉണ്ടായാല്‍ അതിന്റെ വില അതിഭീമമായിരിക്കും.

മൂല്യശോഷണത്തിന്റെ വില

ആണവ നിലയം പണിയാന്‍ 10 മുതല്‍ 20 വര്‍ഷങ്ങള്‍ വേണ്ടിവരും. ഇത്രയും കാലം വിലപ്പെട്ട പണം ഒരു മൂല്യവുമില്ലാതെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. ഈ സമയത്ത് ഒരു തുള്ളി ഊര്‍ജ്ജം പോലും നിലയത്തില്‍ നിന്ന് സമൂഹത്തിന് ലഭിക്കുന്നില്ല.

എങ്ങനെയിത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു?

ഇത്രയേറെ ഉയര്‍ന്ന അപകടസാദ്ധ്യതയും ചിലവുമൊക്കെയുണ്ടായിട്ടും എങ്ങനെ ഇത് പണിയാനാവുന്നു? സര്‍ക്കാര്‍ സബ്സിഡിയാണ് ഇതിന് പുറകില്‍. അമേരിക്കയില്‍ നിലയം പണിയുന്നതിന്റെ 80% പണവും അമേരിക്കന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ സബ്സിഡിയായി നല്‍കും. കടമെടുത്തതിന് സര്‍ക്കാര്‍ ജാമ്യം, നികുതി ഇളവും അപകട ബാധ്യതയില്‍ നിന്ന് ഒഴുവാക്കലും ഒക്കെ വേറെ സൗകര്യങ്ങളാണ്. കൂടാതെ ശതകോടിക്കണക്കിന് ഡോളര്‍ ഗവേഷണത്തിനും നല്‍കുന്നു.

സര്‍ക്കാര്‍ ധനസഹായത്തിന്റെ കാര്യം പറയുമ്പോള്‍ ഒരു സംഭവം കൂടി ഓര്‍ക്കുന്നത് നല്ലതാകും. മൂന്ന് ആണവനിലയങ്ങളുടെ പണി പകുതിയിടക്ക് വെച്ച് 1983 ല്‍ Washington Public Power Supply നിര്‍ത്തി. ചിലവ് ആസൂത്രണം ചെയ്തതിനേക്കാള്‍ ഭീമമായി ഉയര്‍ന്നതാണ് കാരണം. കുപ്രസിദ്ധമായ ഒരു പൈപ്പ് വ്യൂഹം 17 തവണ പരിഷ്കരിച്ച് സ്ഥാപിച്ചു. ശരിയാവാത്തതിനാല്‍ സുരക്ഷാ പരിശോധനകള്‍ പാടേ അവഗണിച്ചു. കഴിവില്ലാത്ത കരാറുകാര്‍ പിന്നേയും പണി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നീട് പകുതി ഇടക്ക് പണി നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അതുവരെ 2400 കോടി ഡോളര്‍ ചിലവായിരുന്നു. എന്നാല്‍ കമ്പനിക്ക് നഷ്ടമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. അവര്‍ $225 കോടി ഡോളറിന്റെ ബോണ്ടുമായി കടന്നു കളഞ്ഞു. അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മുന്‍സിപ്പല്‍ ബോണ്ട് കുടിശ്ശിക (municipal bond default) ആയിരുന്നു ഇത്.

ഫ്രാന്‍സ്, ഇന്‍ഡ്യ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളില്‍ സര്‍ക്കാരാണ് ആണവനിലയങ്ങള്‍ പണിയുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഇവിടങ്ങളില്‍ സബ്സിഡിയുടെ ആവശ്യമില്ല. സര്‍ക്കാരിന് നികുതി ദായകരുടെ പണവും ഇതിലേക്ക് ഒഴുക്കുന്നതിന് വലിയ വിഷമമില്ലല്ലോ.

ആരെങ്കിലും രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ഇത്രയേറെ സബ്സിഡിയും സര്‍ക്കാര്‍ സഹായമുണ്ടായിട്ടുകൂടി ചില വ്യവസായികള്‍ വേറൊരു തീരുമാനമെടുത്തിട്ടുണ്ട്. Idahoയിലെ Payette ല്‍ ആണവനിലയം പണിയാനുള്ള Warren Buffett ന്റെ MidAmerican Nuclear Energy Company ശ്രമം അവര്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഗവേഷണം നടത്താന്‍ അവര്‍ $1.3 കോടി ഡോളര്‍ ചിലവാക്കി. പക്ഷേ എത്രയൊക്കെ കൂട്ടലും കിഴിക്കലും നടത്തിയിട്ടും സംഭവം സാമ്പത്തിക വശത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ സാമാന്യ ബുദ്ധിക്ക് പോലും അംഗീകരിക്കാനാവില്ല എന്നാണ് അവര്‍ പറഞ്ഞത്. രണ്ട് ആണവ നിലയങ്ങള്‍ പണിയാനുള്ള South Carolina Electric and Gas പരിപാടി സാമ്പത്തിക കാരണങ്ങളാല്‍ അവര്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു. “ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തമാണ് ആണവ നിലയങ്ങള്‍” എന്ന് 1985 ല്‍ Forbes മാസിക പറഞ്ഞു.

കാലാവസ്ഥാമാറ്റ മുതലക്കണ്ണുനീരും ശുദ്ധ ഊര്‍ജ്ജ കെട്ടുകഥയും

ഇതൊക്കെയാണ് ആണവ നിലയങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത. മൊത്തം ജീവിതചക്രമെടുക്കുമ്പോള്‍ ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യ അത്യധികം ചിലവേറിയതാണ്. തോറിയം പോലുള്ള ഇന്ധനമുപയോഗിക്കുകയാണെങ്കില്‍ ചിലവും ബാധ്യതയും പിന്നേയും കൂടും. ആഗോള താപനം എങ്ങനെ തടയും? നമുക്ക് ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടെ?

നമുക്ക് ഊര്‍ജ്ജം വേണം. ഇപ്പോള്‍ അതിന്റെ സിംഹഭാഗവും വരുന്നത് ഫോസില്‍ ഇന്ധനങ്ങള്‍ കത്തിക്കുന്നതില്‍ നിന്നാണ്. ഫോസില്‍ ഇന്ധനങ്ങള്‍ക്ക് ധാരാളം കുഴപ്പങ്ങളുണ്ടെന്ന് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം. മനുഷ്യരില്‍ ധാരാളം ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു, ആഗോള താപനത്തിന് കാരണമായ ഹരിത ഗൃഹവാതകങ്ങളുടെ 21% പുറത്തുവിടുന്നു. ആഗോള താപനമാണ് കാലാവസ്ഥാമാറ്റത്തിന് കാരണമാകുന്നത്. സാധാരണക്കാരിലും മാധ്യമങ്ങളിലും കാലാവസ്ഥാമാറ്റം എന്ന വാക്ക് ഇപ്പോള്‍ സര്‍വ്വസാധാരണമാണ്. വ്യതിയാനങ്ങളില്ലാത്ത (വാര്‍ഷികമായി) കാലാവസ്ഥയേയും നല്ല പരിസ്ഥിതിയേയും ആശ്രയിച്ചാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം നിലനില്‍ക്കുന്നത്. അതിന് അന്തരീക്ഷത്തിലെ CO2 ന്റെ അളവ് 350 ppm ന് താഴെ നിര്‍ത്തിയേ മതിയാവൂ. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ CO2 ന്റെ അളവ് 393 ppm ആണ്. പ്രതി വര്‍ഷം 2 ppm എന്ന തോതില്‍ അത് ഉയരുകയാണ്. അന്തരീക്ഷത്തിലെത്തുന്ന നിറമില്ലാത്ത, മണമില്ലാത്ത ഈ CO2 അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഭൂമിക്കൊരു പുതപ്പായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച് സൗരോര്‍ജ്ജത്തെ ബഹിരാകാശത്തേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്നത് തടഞ്ഞ് ആഗോള താപനമുണ്ടാക്കുന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിലെത്തുന്ന CO2 ന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം സാവധാനം കടലില്‍ അലിഞ്ഞ് ചോര്‍ന്ന് കടല്‍ ജലത്തെ അമ്ലവത്കരിക്കുന്നു. ഇത് സമുദ്ര ജീവികളെ കൊല്ലുന്നു. നമുക്ക് ഇത് തടയണം. CO2 പുറത്തുവിടാത്ത ശുദ്ധ ഊര്‍ജ്ജത്തിലേക്ക് മാറുന്നത് വഴി CO2 ഉദ്‌വമനത്തിന്റെ തോത് കുറക്കാം. സൗരോര്‍ജ്ജം, പവനോര്‍ജ്ജം, ഭൗമതാപോര്‍ജ്ജം, തിരമാലയൂര്‍ജ്ജം തുടങ്ങി അനേകം മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ ഇതിനുണ്ട്.

ശുദ്ധ ആണവോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ കാര്യമോ?

അത്ഭുതം വേണ്ട. ആണവ വാണിഭ ദല്ലാള്‍മാര്‍ കാലാവസ്ഥാ മാറ്റം എന്ന വാക്ക് ഏറ്റെടുക്കുകയും അതിനെ ഒരു മറയായി ഉപയോഗിക്കാനും തുടങ്ങി.

ആണവനിലയം CO2 പുറത്തുവിടുന്നില്ല. അവിടെ ഊര്‍ജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത് അണുവിനെ പിളര്‍ന്നാണ്. അതുകൊണ്ട് ആണവോര്‍ജ്ജവാദികള്‍ ഇതൊരു ഗുണമായി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആണവോര്‍ജ്ജത്തെ വില്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ മനസിലാക്കുന്നതിന് ആണവജീവിതചക്രത്തിന്റെ മൊത്തം embodied CO2 നെക്കുറിച്ച് വിശകലനം ചെയ്യണം.

നാം കല്‍ക്കരിയോ പെട്രോളിയമോ കത്തിക്കുമ്പോള്‍ അത് ഊര്‍ജ്ജം പുറത്തുവിടുന്നു. ഒപ്പം CO2 യും മറ്റ് പദാര്‍ത്ഥങ്ങളും. ഇങ്ങനെ പുറത്തുവരുന്ന CO2 നെ “Operational CO2” എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ ആണവനിലയം “Operational CO2” പുറത്തുവിടുന്നില്ല എന്ന് പറയാം. ഇത് ആണവനിലയത്തെ പരിശുദ്ധമാക്കുമോ?

ഇല്ല. വേറൊരുവാക്ക് കൂടി ഇവിടെയുണ്ട്: “embodied CO2”. ഒരു ഉത്പന്നത്തിന്റെ മൊത്തം ജീവിതചക്രം കാരണമാകുന്ന CO2 ന്റെ അളവാണിത്. നമുക്ക് ആണവോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ മൊത്തം ജീവിതചക്രത്തെ പ്രധാനമായി രണ്ടായി തിരിക്കാം. ൧, ആണവനിലയത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാണവും നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനവും, ൨, ആണവ ഇന്ധനങ്ങളുടെ ഉത്പാദനവും വിതരണവും സംസ്കരണവും.

നമ്മുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് ഫോസില്‍ ഇന്ധനങ്ങുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായതുകൊണ്ട് സോളാര്‍ പാനലുകളുള്‍പ്പടെ എല്ലാത്തിനും ഒരു കാര്‍ബണ്‍ കാല്‍പ്പാടുണ്ട് (embodied CO2). എന്നാല്‍ സോളാര്‍പാനലുകള്‍ക്ക് പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ മറ്റ് പദാര്‍ത്ഥങ്ങളാവശ്യമില്ലാത്തതിനാല്‍ അതിന്റെ embodied CO2 ഉദ്‌വമനം 2-3 വര്‍ഷത്തെ ഉപയോഗം കൊണ്ട് മറികടക്കാവുന്നതാണ്.

നിലയ നിര്‍മ്മാണവും നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനവും

അണു പിളര്‍ക്കുന്നതു വഴി ആണവനിലയം CO2 പുറത്തുവിടുന്നില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ infrastructure, ഇന്ധനം തുടങ്ങിയവയില്‍ വലിയ തോതിലുള്ള embodied CO2 ഉദ്‌വമനം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. വലിയ കോണ്‍ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങള്‍, ഉരുക്ക് frameworks, വലിയ സങ്കീര്‍ണ്ണ ഉപകരണങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ നിര്‍മ്മിക്കാനും അവക്ക് വേണ്ട ആസംസ്ക്രത വസ്തുക്കള്‍ ഖനനം ചെയ്യാനും അവയൊക്കെ കടത്തിക്കൊണ്ട് പോകാനുമൊക്കെയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനം വന്‍ തോതില്‍ CO2 പുറത്തുവിടുന്നു. 25 വര്‍ഷത്തെ പ്രവര്‍ത്തനം കഴിഞ്ഞ് നിലയം പൊളിക്കാന്‍ വന്‍ തോതില്‍ ഊര്‍ജ്ജം വേണം. പൊളിച്ച വസ്തുക്കള്‍ സംരക്ഷിക്കാന്‍ വലിയ സംഭരണികള്‍ വേണം.

പ്രവര്‍ത്തനവും, ഇന്ധനനിര്‍മ്മാണവും, മാലിന്യ നിര്‍മ്മാര്‍ജ്ജനവും

അണു പിളര്‍ക്കുന്നത് CO2 പുറത്തുവിടുന്നില്ല. എന്നാല്‍ അണുവിനെ പിളര്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറാക്കുന്നത് വന്‍ തോതിലുള്ള CO2 പുറത്തുവിടുന്നു.

എല്ലാ ഖനനത്തെ പോലെ യുറേനിയം, തോറിയം ഖനനവും മലിനീകരണമുണ്ടാക്കുന്നു. കല്‍ക്കരി/എണ്ണ പോലെ അത് നാം വന്‍തോതില്‍ ചെയ്താല്‍ അതുപോലെ തന്നുള്ള വലിയ മലിനീകരണം ഉണ്ടാകും. ഇവിടെ ഖനന ശേഷമുള്ള പദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ അണുവികിരണം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു എന്നത് അധികമായ ദോഷവശമാണ്.

ഖനനം ചെയ്ത യുറേനിയം/തോറിയം സംപുഷ്ടിപ്പെടുത്തലിന് വിധേയമാകണം. പിന്നീട് അത് ഇന്ധനദണ്ഡുകളില്‍ നിറക്കണം. പിളര്‍ക്കുമ്പോള്‍ നിലയം തണുപ്പിക്കാന്‍ വലിയ അളവ് ശുദ്ധ ജലം വേണം. അതുകൊണ്ടാണ് ആണവ നിലയങ്ങള്‍ നദിക്കരയിലോ സമുദ്രതീരത്തോ സ്ഥാപിക്കുന്നത്. ഈ പ്രവര്‍ത്തനമെല്ലാം വലിയ കാര്‍ബണ്‍ കാല്‍പ്പാടും മറ്റ് മലിനീകരണവും ഉള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാണ്.

ഉപയോഗം കഴിഞ്ഞ് ഇന്ധന ചാരം വര്‍ഷങ്ങളോളം തണുപ്പിച്ച് സൂക്ഷിക്കണം. പിന്നീട് അതിനെ സുരക്ഷിതമായ സ്ഥലത്തേക്ക് കടത്തികൊണ്ടുപോയി നൂറ്റാണ്ടുകളോളം സംരക്ഷിക്കണം. മാലിന്യം തണുപ്പിക്കല്‍, കടത്തല്‍, സുരക്ഷിത സ്ഥലം നിര്‍മ്മിക്കല്‍, പരിപാലിക്കള്‍ ഇവയെല്ലത്തിനും embodied CO2 ഉണ്ട്. Yucca Mountain ല്‍ പണി നടക്കുന്ന സുരക്ഷിതകെട്ടിടത്തിന് ആയുസ് 150 വര്‍ഷങ്ങളാണ്. അതിന് ശേഷം അത് പുതുക്കിപ്പണിയണം.

അതുകൊണ്ട് ആണവോര്‍ജ്ജം ശുദ്ധമാണെന്ന് പറയുന്നത് പച്ചക്കള്ളമാണ്. ഫോസില്‍ ഇന്ധനം ഇല്ലോത്ത ലോകത്തിന് വേണ്ടി ആണവോര്‍ജ്ജം തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് തെറ്റായ തീരുമാനമാണ്.

തോറിയത്തെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയുന്നു

ഇന്‍ഡ്യക്ക് വലിയ തോറിയം നിക്ഷേപമുണ്ട്, അത് തോറിയം റിയാക്റ്ററില്‍ ഉപയോഗിക്കാം. ഉപയോഗിച്ച് കഴിഞ്ഞ് കിട്ടുന്നതും ഇന്ധനമാണ്, വളരെ കുറവ് മാലിന്യമേ ഉണ്ടാകൂ എന്നൊക്കെ ആണവ വ്യവസായികള്‍ അലമുറയിടുന്നുണ്ട്. ഉരുകിയ ഉപ്പ് റിയാക്റ്ററില്‍ (eg:LFTR) ഒരു ടണ്‍ തോറിയം കത്തിച്ചാല്‍ ഒരു ഗിഗാവാട്ട് ഊര്‍ജ്ജം ഉത്പാദിപ്പിക്കാം എന്ന് അവര്‍ പറയുന്നു. സാധാരണ റിയാക്റ്ററില്‍ 250 ടണ്‍ യുറേനിയം കത്തിച്ചാലേ ആ ഊര്‍ജ്ജം ലഭിക്കൂ.

മഹത്തരം! തോറിയം റിയാക്റ്റര്‍ എന്നവര്‍ വിളിക്കുന്ന നിലയത്തിലെ ആണവ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ സമവാക്യം താങ്കള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചുവോ? അത് ഇതാണ്,

N + Th-232 -> Th-233 -> Pa-233 -> U-233

എന്തെങ്കിലും പരിചയം തോന്നുന്നുവോ? U-233? ഇതുവരെ ഊര്‍ജ്ജം ഒന്നും ഉത്പാദിപ്പിച്ചിട്ടില്ല കേട്ടോ. തോറിയം ഒരു fissile മൂലകമല്ല. അതായത് തോറിയത്തെ പിളര്‍ന്ന നമുക്ക് ഊര്‍ജ്ജമുത്പാദിപ്പിക്കാനാവില്ല. എന്നാല്‍ തോറിയം ഒരു fertile പദാര്‍ത്ഥമാണ്. അതിനെ ഇന്ധനമാക്കി മാറ്റാം. അതാണ് മുകളില്‍ കൊടുത്ത സമവാക്യത്തില്‍ പറയുന്നത്. സാധാരണ റിയാക്റ്ററില്‍ തോറിയത്തെ വികിരണമേല്‍പ്പിച്ചാണ് ഇത് സാധ്യമാക്കുന്നത്. അവിടെ ന്യൂട്രോണ്‍ വികിരണമേറ്റ തോറിയം യുറേനിയം-233 ആയി മാറുന്നു. ആ യുറേനിയം-233 നെ ശേഖരിച്ച് ഇന്ധനദണ്ഡുകള്‍ നിര്‍മ്മിച്ച് സാധാരണ റിയാക്റ്ററില്‍ സാധാരണ രീതിയില്‍ പിളര്‍ന്ന് ഊര്‍ജ്ജമുത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അതായത് യുറേനിയം-233 റിയാക്റ്ററാണ് ഇത്.

എല്ലാ ആണവ ഇന്ധനങ്ങളും സംമ്പുഷ്ടീകരണ പ്രവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്. തോറിയത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ സംമ്പുഷ്ടീകരണത്തിനുപരിയായി സാധാരണ റിയാക്റ്ററുപയോഗിച്ച് തോറിയത്തെ യുറേനിയമാക്കാനുള്ള അധിക പ്രവര്‍ത്തനവും കൂടിയുണ്ട് എന്ന് മാത്രം. അധിക ജോലി എന്നാല്‍ അധിക ചിലവ്. ആണവ വികിരണത്തിന്റെ എല്ലാ പ്രശ്നവും ഇതില്‍ ഉണ്ടെന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടല്ലോ.

തോറിയത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഒന്നും പുതിയ കാര്യമല്ല. അത്തരം റിയാക്റ്ററുകള്‍ 1950കള്‍ മുതല്‍ക്കേ ഉണ്ടായിരുന്നു. യുറേനിയവും പ്ലൂട്ടോണിയവും ഇന്ധനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന 10MW ന്റെ LFTR നിലയം 1960കളില്‍ അഞ്ച് വര്‍ഷം അമേരിക്കയിലെ Oak Ridge National Laboratory ല്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. തോറിയത്തിന്റെ വമ്പന്‍ നിക്ഷേപം അമേരിക്കക്കും ആസ്ട്രേലിയക്കും ഉണ്ട്. പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ട് അവര്‍ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ 1960കളിലേ തള്ളിക്കളഞ്ഞു?

എന്തൊക്കെ ആയാലും ഇതുണ്ടാക്കുന്ന മാലിന്യങ്ങളു ആണവവികിരണ ശേഷിയുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ട് “ഹരിത പ്രത്യാശ” വെറും തട്ടിപ്പാണ്.

Breading എന്ന വാക്കും ഇവര്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഇതില്‍ breeding, reprocessing, fuel fabrication എന്നീ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നമുക്ക് വേണ്ട മൂലകം നിര്‍മ്മിക്കാനുള്ള നേരായ ഒരു പരിപാടിയല്ല Breeding. പകരം അത് അണുവികിരണശേഷിയുള്ള പദാര്‍ത്ഥങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടത്തെയാകും നല്‍കുക. അതില്‍ നിന്ന് നമുക്ക് ആവശ്യമായ മൂലകം വേര്‍തിരിച്ചെടുക്കണം. അതിന് ശേഷം അതിയായി അണുവികിരണശേഷിയുള്ള മൂലകത്തെ ഇന്ധന ദണ്ഡില്‍ നിറക്കണം. ഇതൊക്കെ ചിലവ് കൂടിയ, അപകടകരമായ, വൃത്തികെട്ട, ഉയര്‍ന്ന പരിപാലനം ആവശ്യമുള്ള മന്ദഗതതിയിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തനമാണ്.

fast breeder എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ അത് വേഗം breed ചെയ്യുന്നത് എന്ന തെറ്റിധാരണ ഉണ്ടാക്കാം. കച്ചവടക്കാര്‍ ബോധപൂര്‍വ്വം തിരുത്താറില്ല. breeding ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ന്യൂട്രോണുകളുടെ വേഗതയാണ് ഈ “fast” എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്. വേഗത കൂടിയ ന്യൂട്രോണിനെ ഉപയോഗിക്കുന്ന സാവധാനത്തിലുള്ള പ്രവര്‍ത്തനം. നാല് ഘട്ടങ്ങളുള്ള തോറിയം breeding വളരെ മോശമായ പ്രവൃത്തിയാണ്. breeding കഴിഞ്ഞ് കിട്ടുന്ന യുറേനിയം-233 ല്‍ മാലിന്യമായി യുറേനിയം-232 ഉം ഉയര്‍ന്ന അണുവികിരണശേഷിയുള്ള തോറിയം-228 ഉം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവും. ഇത് ഇന്ധനത്തിന്റെ ദക്ഷത കുറക്കുന്നു. Pa എന്ന് വിളിക്കുന്ന protactinium-233 ത്തെ 27 ദിവസം സൂക്ഷിച്ച് വെക്കണം. എന്നാലേ അത് യുറേനിയം-233 ആയി മാറൂ. അതായത് മൊത്തം നിലയങ്ങള്‍ പ്രവര്‍പ്പിക്കാനാവശ്യമായ ഇന്ധനമുണ്ടാക്കാന്‍ ഒരു വര്‍ഷത്തിനടുത്ത് വന്‍തോതില്‍ ഇന് നിലയത്തില്‍ സൂക്ഷിക്കണം.

ഒരു റിയാക്റ്ററിന് വേണ്ട ഇന്ധനം breed ചെയ്തെടുക്കാന്‍ ധാരാളം സമയം വേണ്ടിവരും. ഇത് അപകട സാധ്യതയും കൂട്ടുന്നു. അതുകൊണ്ട് നിലയം കൂടുതല്‍ ബലത്തില്‍ നിര്‍മ്മിക്കണം.

ഇതും ആണവമാലിന്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഒരു fission product അര്‍ദ്ധായുസ്സ് 68.9 വര്‍ഷമായ യുറേനിയം-232 ആണ്. കുറവ് അര്‍ദ്ധായുസ്സുള്ള മൂലകങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ അപകടകാരികളാണ്. വികിരണം നടത്തി ഇത് പകുതി ഭാരത്തിലെത്താന്‍ ഒരു മനുഷ്യായുസ്സേ എടുക്കുന്നുള്ളെങ്കില്‍ തന്നെ ഈ കാലും മുഴുവനും പിന്നീട് ഇതിന്റെ പകുതി വിഘടിക്കാനുള്ള കാലവും അതി ശക്തമായ വികിരണങ്ങള്‍ പുറത്തുവിടുന്നു. മറ്റ് ആണ ഇന്ധനങ്ങളേക്കാള്‍ യുറേനിയം-233 ഉം കൂടുതല്‍ അപകടകാരിയാണ്. ഇവ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നിടത്ത് നടക്കുന്ന അനിഷ്ട സംഭവങ്ങള്‍ വലിയ ദുരന്തമായി മാറും.

ജപ്പാനില്‍ നടത്തിയ ഒരു ആണവ വ്യവസായ പഠനം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “വിജയപ്രദമായ വാണിജ്യ breeder റിയാക്റ്ററിന് മൂന്ന് ഗുണങ്ങളുണ്ടാവണം: അത് breed ചെയ്യണം, അത് സാമ്പത്തികമായി ലാഭമാകണം, അത് സുരക്ഷിതമായിരിക്കണം. ഇതില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്നോ രണ്ടോ എണ്ണം ശരിയായ നല്ല design ഉപയോഗിച്ച് നേടിയെടുക്കാം. എന്നാല്‍ എത്ര മിടുക്കന്‍ design ആയാലും ശരി, ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലെ നിയമങ്ങള്‍ കാരണം ഇവ മൂന്നും ഒരേ സമയത്ത് നേടുക അസാധ്യമായ കാര്യമാണ്.”

“വൈദ്യുതിവില അത് അളക്കാനുള്ള ചിലവിനേക്കാള്‍ ചിലവ് കുറഞ്ഞതാകും” എന്ന് 60 വര്‍ഷം മുമ്പ് ആണവ സാങ്കേതികവിദ്യ ബഹിരാകാശയാത്രകളുടെ ശുഭാപ്തിവിശ്വാത്തോടെ പ്രഖ്യാപിച്ചതാണ്. അത് പരാജയപ്പെട്ടും. ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ തോറിയം എന്ന പുതിയ തട്ടിപ്പ് വാക്കാണെന്ന് മാത്രം. ഈ “ഹരിത പ്രത്യാശ” തെറ്റായ വാഗ്ദാനമാണ്.

ജര്‍മ്മനിയും ആണവോര്‍ജ്ജ ബഹിഷ്കരണവും

ഉയര്‍ന്ന സാമ്പത്തിക ചിലവ്, ഉയര്‍ന്ന പരിസ്ഥിതി ചിലവ്, 60 വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും സര്‍ക്കാര്‍ സബ്സിഡിയില്ലതെ നിലനില്‍പ്പില്ല, തുടങ്ങിയവ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്. അപകടമുണ്ടായാല്‍ നിര്‍മ്മാതാക്കളും ദല്ലാള്‍മാരും അപ്രത്യക്ഷമാകും. പ്രശ്നം ദേശീയ അന്തര്‍ ദേശീയ പ്രശ്നമായി മാറും. ദേശീയ സര്‍ക്കാരും അന്തര്‍ ദേശീയ സര്‍ക്കാരും ഒന്നു ചേര്‍ന്ന് ശുദ്ധീകരണ പ്രവര്‍ത്തനം നടത്തണം. ജനത്തെ പുനരധിവസിപ്പിക്കണം.

ബഹിഷ്കരണം

1987 ന് ശേഷം പല രാജ്യങ്ങള്‍, പ്രത്യേകിച്ച് യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍, ആണവോര്‍ജ്ജത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. ആസ്ട്രീയ(1978), സ്വീഡന്‍(1980), ഇറ്റലി (1987) തുടങ്ങിയവര്‍ ആണവോര്‍ജ്ജത്തിനെതിരെ വോട്ടുചെയ്തു. 2000 ത്തില്‍ ജര്‍മ്മന്‍ സര്‍ക്കാരും ബഹിഷ്കരണത്തില്‍ പങ്കു ചേര്‍ന്നു.

ജര്‍മ്മനി

മുതലാളിത്ത രാജ്യമായ ജര്‍മ്മനി യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുള്ള രാജ്യമാണ്. ലോകത്ത് അതിന് നാലാം സ്ഥാനമുണ്ട്. ജര്‍മ്മനി വികസിത രാജ്യമായതുകൊണ്ട് കുറച്ച് വൈദ്യുത നിലയങ്ങള്‍ ഇല്ലാതായെന്ന് കരുതി അവര്‍ക്കൊന്നും നഷ്ടപ്പെടില്ല എന്ന് ചിലര്‍ പറയുന്നു. അവരുടെ യുറേനിയം മൊത്തം തീര്‍ന്നു. ഇത് ശരിയാണോ?

എന്തെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തയ്യാറാകും വിധം ഈ ലോകത്ത് ഒരു രാജ്യവും വിശുദ്ധാത്മാക്കള്‍ ഭരിക്കുന്നില്ല. ജര്‍മ്മനിയും അങ്ങനെ തന്നെ. ആണവനിലയങ്ങള്‍ വേണ്ട എന്ന് വെക്കുന്നതുവഴി അവര്‍ അവരുടെ ഊര്‍ജ്ജോത്പാദന പദ്ധതികളൊന്നും ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം. 2000 ല്‍ ഈ രാജ്യത്തിന്റെ പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജ വൈദ്യുതി വെറും 5% ആയിരുന്നു. 2010 ല്‍ അത് 18% ആയി. 2010 ല്‍ അവര്‍ 7.4 ഗിഗാവാട്ട് സോളാര്‍ പാനലുകള്‍ സ്ഥാപിച്ചു. സോളാര്‍ പാനലില്‍ നിന്നുള്ള മൊത്തം ഉത്പാദനം 16 ഗിഗാവാട്ടാണ്. ലോകത്തെ മൊത്തം സോളാര്‍ പാനലില്‍ നിന്നുള്ള വൈദ്യുതിയുടെ 40% വും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ജര്‍മ്മനിയാണ്.

അവരുടെ ഊര്‍ജ്ജോത്പാദനം ഉപേക്ഷിക്കുകയാണോ? അല്ല. ആണവനിലയത്തിന് വേണ്ടി പണം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നതിന് പകരം അവര്‍ അവരുടെ പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജ രംഗത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അവര്‍ ഒന്നും നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല. ശരിയായ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നു. തെറ്റായ വഴിയില്‍ യാത്രചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് ഇത് വിചിത്രമായി തോന്നാം.

തടസമില്ലാത്ത വൈദ്യുതി

ക്ഷമിക്കണം, പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജം സ്ഥിരമല്ല. അത് കാലാവസ്ഥയേയും സൂര്യപ്രകാശത്തേയുമൊക്കെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. ശരിയാണ്. സൂര്യപ്രകാശമില്ലെങ്കില്‍ എങ്ങനെ സോളാര്‍ പാനലുകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കും? കാറ്റില്ലെങ്കില്‍ എങ്ങനെ കാറ്റാടി തിരിയും?

നാം വൈദ്യുത നിലയങ്ങളില്‍ പണിചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും അവിടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്കറിയാം. ചിലപ്പോള്‍ വൈദ്യുതി ഇല്ലാത്തപ്പോള്‍ ചെറു വൈദ്യുതനിലയമായ ജനറേറ്റര്‍ നാം നമ്മുടെ വീടുകളിലും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അവിടെ നാം ജനറേറ്റര്‍ ഓടിക്കുന്നു, ഡീസലോ പെട്രോളോ കത്തുന്നത് വഴി ജനറേറ്റര്‍ വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. അത് നില്‍ക്കുന്ന ആ നിമിഷം നമുക്ക് ഊര്‍ജ്ജം ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്യും.

വലിയ വൈദ്യുത നിലയങ്ങളും ഇങ്ങനെയാണെന്നാണ് നമ്മുടെയൊക്കെ ധാരണ. ആണവ വ്യവസായ ദല്ലാള്‍മാര്‍ അവരുടെ വാചാടോപത്തില്‍ നമ്മുടെ ഈ പരിമിതമായ അറിവിനെ ശരിക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ വലിയ വൈദ്യുത നിലയങ്ങള്‍ ഒറ്റപ്പെട്ട ജനറേറ്റര്‍ സെറ്റല്ല. അവയെല്ലാം ഗ്രിഡ് എന്ന വൈദ്യുത വിതരണ ശൃംഖലയോട് ബന്ധിപ്പിച്ച സ്രോതസ്സുകളാണ്. ചിലരാജ്യങ്ങളില്‍ അത് “smart grid” ആണ്. വൈദ്യുത നിലയങ്ങള്‍ വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിച്ച് ഗ്രിഡ്ഡിന് നല്‍കുന്നു. ഗ്രിഡ്ഡ് അത് നമുക്ക് വിതരണം ചെയ്യുന്നു. ഒരു കല്‍ക്കരി നിലയമോ, പ്രകൃതിവാതക നിലയമോ, ആണവ നിലയമോ 100% സമയവും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നില്ല. വൈദ്യുത ഗ്രിഡ്ഡ് രൂപകല്‍പ്പന(ഡിസൈന്‍) ചെയ്തിരിക്കുന്നത് അതനുസരിച്ചാണ്. നന്നായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഒരു കല്‍ക്കരിനിലയം വര്‍ഷത്തില്‍ 44 ദിവസം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നില്ല. ആണവനിലയം 36 ദിവസം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നില്ല. ആണവനിലയത്തില്‍ ഓരോ 17 മാസത്തിനിടക്ക് ഇന്ധനം വീണ്ടും നിറക്കണം. അതിന് 39 ദിവസം വേണം. ഇതൊക്കെ സാധാരണ സംഭവങ്ങളാണ്. എന്നാല്‍ ചില അസാധാരണ സംഭവങ്ങളും ഇക്കാലത്ത് നടക്കുന്നുണ്ട്.

ജെല്ലിഫിഷിന് ആണവനിലയം നിര്‍ത്തിക്കാനാവുമോ? ഇസ്രായേലിലെ Hadera ല്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന Orot Rabin നിലയം, സ്കോട്ട്‌ലാന്റിലെ Torness നിലയം, San Luis Obispo County യിലെ Diablo Canyon ആണവനിലയം എന്നീ നിലയങ്ങളൊക്കെ ജെല്ലിഫിഷിന്റെ ആക്രമണത്താല്‍ പ്രവര്‍ത്തനം നിര്‍ത്തിവെക്കേണ്ടി വന്നവയാണ്. നിലയത്തിന്റെ ശീതീകരണി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത് കടലില്‍ നിന്നുള്ള വെള്ളം ഉപയോഗിച്ചാണ്. ജെല്ലിഫിഷിന്റെ വലിയ കൂട്ടം തിങ്ങിക്കയറി വെള്ളം എടുക്കുന്ന കുഴലുകളുടെ വായ് അടച്ചു. വെള്ളം കിട്ടാതായപ്പോള്‍ ശീതീകരണിയിലെ താപനില വര്‍ദ്ധിച്ചു. കാര്യമെന്തെന്നറിയാത്ത കുഴങ്ങിയ ജോലിക്കാര്‍ക്ക് അവസാനം കടല്‍ വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങി പരിശോധിക്കേണ്ട ഗതിവന്നു. പിന്നീട് മുഴുവന്‍ ജെല്ലിഫിഷുകളേയും നീക്കം ചെയ്തതിന് ശേഷമാണ് നിലയങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച് തുടങ്ങിയത്. ഉയര്‍ന്ന സുരക്ഷാ മുന്നറീപ്പോടെ നടന്ന ഈ പരിപാലന സമയം മുഴുവന്‍ നിലയത്തില്‍ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി വൈദ്യുതി പോലും പുറത്തുവന്നില്ല.

ഒരു നിലയവും ഇത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതല്ല, ഒരു ആണവ ബുദ്ധിജീവികള്‍ ഇത് മുന്‍കൂട്ടി കണ്ടിരുന്നില്ല.

ഇതാ വേറൊരു പ്രശ്നം. 2011 ഓഗസ്റ്റില്‍ Tennessee നദിയിലെ താപനില 32 ഡിഗ്രിയായി. Browns Ferry ആണവ നിലയത്തിന്റെ ശീതീകരണി ജലം ഒഴുക്കിക്കളയുന്നത് ഈ നദിയിലേക്കാണ്. നദിയിലെ താപനില ഉയര്‍ന്നതിനാല്‍ വെള്ളം അങ്ങോട്ട് ഒഴുക്കാനാവില്ല. അതുകൊണ്ട് നിലയത്തിന്റെ ശേഷി 50% കുറച്ച് വെള്ളം പുറംതള്ളുന്നത് കുറക്കാന്‍ നിലയം നിര്‍ബന്ധിതമായി. 2010 ല്‍ ഇതേ സംഭവം കാരണം Tennessee Valley Authority ന് ബദല്‍ വൈദ്യുതി വാങ്ങാനായി $5 കോടി ഡോളര്‍ ചിലവായി. അധികം വന്ന ഈ ചിലവ് ഉപഭോക്താക്കള്‍ വഹിക്കേണ്ടി വന്നു. 30.5 ഡിഗ്രിക്ക് താഴെ താപനില നിലനിര്‍ത്താനായില്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് നിലയം നിര്‍ത്തിവെക്കേണ്ടിവരും. ആഗോള താപനം ഭാവിയില്‍ ഇതിലും ഉയര്‍ന്ന താപനിലക്ക് കാരണാകും. ചിലപ്പോള്‍ വേനല്‍ക്കാലത്ത് അണുനിലയം നിര്‍ത്തിവെക്കണമെന്ന് സാരം!

സൗരോര്‍ജ്ജത്തിന്റേയും കാറ്റിന്റേയും ലഭ്യത

സൂര്യപ്രകാശവും കാറ്റും എപ്പോഴും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. എന്നാല്‍ അവയെ പ്രവചിക്കാനാവും. ഒരു വര്‍ഷം പവനോര്‍ജ്ജം ഇല്ലാതാകുന്നത് വെറും 7 ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. മെച്ചപ്പെട്ട കാലാവസ്ഥാ നിരീക്ഷണം കൊണ്ട് മണിക്കൂറുകള്‍ മുമ്പേ നമുക്ക് കാറ്റിന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അറിയാനാവും. അതുപോലെ കാറ്റ് വളരെ സാവധാനമാണ് ഇല്ലാതാവുന്നത്. അതുകൊണ്ട് ഗ്രിഡ്ഡിന് ഈ മാറ്റം നന്നായി adjust ചെയ്യാനാവും. എന്നാല്‍ സാധാരണ വൈദ്യുത നിലയങ്ങള്‍ നിന്നു പോകുന്നത് പ്രവചിക്കാനാവില്ല. അതും അവ മില്ലി സെക്കന്റുകള്‍ കൊണ്ടാവും ഇല്ലാതാവുന്നത്. ഇത് ഗ്രിഡ് പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കുന്നവരുടെ വലിയ ഒരു തലവേദനയാണ്.

പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജ രംഗവും വളരുകയാണ്. സൂര്യനില്‍ നിന്നുള്ള ചൂട് ശേഖരിച്ച് വെച്ച് വെയിലില്ലാത്തപ്പോഴും രാത്രിയിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സൗര താപോര്‍ജ്ജ നിലയങ്ങള്‍ ഇന്നുണ്ട്. തെക്കന്‍ സ്പെയിനിലെ Seville നടുത്തുള്ള Gemasolar Power Plant ഉരുകിയ ഉപ്പ് സംഭരിച്ച് 15 മണിക്കൂറോളം അതുപയോഗിച്ച് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന നിലയമാണ്

മറ്റൊരു ശക്തമായ അടിസ്ഥാന പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജ സ്രോതസ്സാണ് ഭൗമതാപോര്‍ജ്ജം. മരണത്തെ കുഴിച്ചെടുക്കുന്നതിന് പകരം എന്തുകൊണ്ട് ചൂട് നേരിട്ട് കുഴിച്ചെടുത്ത് വെള്ളം ചൂടാക്കികൂടാ? വേലിയേറ്റ, തിരമാലാ ഊര്‍ജ്ജം, സമുദ്ര ജലപ്രവാഹ ഊര്‍ജ്ജം ഇവയൊന്നും ഒരിക്കലും നിലക്കില്ല. എല്ലാ വീട്ടിലും സോളാര്‍ പാനലോ ചെറു കാറ്റാടികളോ സ്ഥാപിക്കാം. ഇവയെയെല്ലാം നമുക്ക് smart ഗ്രിഡ്ഡിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കാനായാല്‍ 100% അവലംബനാര്‍ഹമായ(reliable) ആയ പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജം നമുക്ക് ലഭിക്കും. അതോടൊപ്പം ഇവയെല്ലാം വലിയ തൊഴില്‍ സാധ്യതകള്‍ക്ക് കാരണമാകും. ഊര്‍ജ്ജോത്പാദനം വലിയ തോതില്‍ വികേന്ദ്രീകൃതമാകും. പാവപ്പെട്ട വീട്ടുകാര്‍ക്ക് ഊര്‍ജ്ജം വിതരണക്കാര്‍ക്ക് വില്‍ക്കുന്നതു വഴി ഒരു ചെറു വരുമാന മാര്‍ഗ്ഗമാകും. ഒരു സ്ഥലത്തെ പ്രകൃതി ദുരന്തം രാജ്യത്തിന്റെ മൊത്തം ഊര്‍ജ്ജോത്പാദനത്തെ ബാധിക്കില്ല.

വിഘാതമില്ലാത്ത ഊര്‍ജ്ജം എന്നൊന്നില്ല. ഗ്രിഡ്ഡാണ് ഊര്‍ജ്ജത്തെ മുഴുവന്‍ സമയവും ലഭ്യമാക്കുന്നത്.

ആണവ ദുരന്തങ്ങള്‍

എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളും അത്യപൂര്‍വ്വവും വിരളവുമായ സംഭവങ്ങളാണ്. 6 ദശാബ്ദത്തില്‍ 4 ദുരന്തം. എന്ത് മഹത്തായ സുരക്ഷാ നിലവാരം! എന്നാല്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് ആണവവ്യവസായം ദുരന്തത്തിന്റെ ബാധ്യതാ തുക കുറക്കാന്‍ സര്‍ക്കാരില്‍ നിര്‍ബന്ധം ചെലുത്തുന്നത്? സുരക്ഷിതമാണെങ്കില്‍ ഇത്ര പേടി എന്തിന്? ഈ നാല് ദുരന്തത്താല്‍ എത്ര ആളുകള്‍ ഇപ്പോഴും മരിക്കുന്നു? ഇവയുടെ മൊത്തം ചിലവെന്ത്?

ആണവദുരന്തങ്ങള്‍ അപൂര്‍വ്വം സംഭവങ്ങളായതിനാല്‍ അവയെ മറന്നുകള. എങ്കിലും അതുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലാത്ത രണ്ട് സംഭവങ്ങള്‍ താങ്കളുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ കൊണ്ടുവരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

൧. പടിഞ്ഞാറെ ഇന്‍ഡ്യയിലെ ഒരു ഫൗണ്ട്രിയില്‍ ഉപയോഗിച്ച അണവവികരിരണശേഷിയുള്ള scrap ല്‍ നിന്നാണ് ഫ്രാന്‍സില്‍ സ്ഥാപിച്ച ലിഫ്റ്റുകളിലെ ബട്ടണുകള്‍ക്ക് റേഡിയേഷന്‍ ശേഷികിട്ടിയതെന്ന് ഇന്‍ഡ്യയിലെ ആണവ സുരക്ഷാ വകുപ്പ് പറഞ്ഞു. ഫ്രാന്‍സിലെ Mafelec കമ്പനിയാണ് Otis കമ്പനിക്ക് ലിഫ്റ്റ് ബട്ടണ്‍ നല്‍കുന്നത്. 500 ലിഫ്റ്റുകള്‍ രാജ്യത്ത് സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ലിഫ്റ്റ് ബട്ടണ്‍ കൈകാര്യം ചെയ്ത 20 ജോലിക്കാര്‍ക്ക് ഉയര്‍ന്ന തോതിലുള്ള ആണവവികിരണമേറ്റതായി ഫ്രാന്‍സിലെ Nuclear Safety Authority അറിയിച്ചു. അതിനാല്‍ Otis ഇപ്പോള്‍ ലിഫ്റ്റുകളിലെ ബട്ടണുകള്‍ നീക്കംചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആണവവികിരണശേഷിയുള്ള Cobalt 60 ആണ് ഇതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതെന്ന് ആണവ സുരക്ഷാ ഏജന്‍സി പറഞ്ഞു. ഇന്‍ഡ്യയില്‍ നിന്ന് ഇറക്കുമതിചെയ്ത ഉരുക്കില്‍ നേരിയ തോതിലുള്ള ആണവവികിരണശേഷിയുള്ളതായി സ്വീഡനിലെ അധികൃതര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തു.

൨.കൈഗ ആണവനിലയത്തിലെ ജോലിക്കാരുടെ ഇടക്കിടക്കുള്ള ആരോഗ്യ പരിശോധനയില്‍ കുറച്ച് ജോലിക്കാരുടെ ശരീരത്തില്‍ ആണവവികിരണമുള്ള ട്രിഷിയത്തിന്റെ അളവ് കൂടുതലെന്ന് കണ്ടു. അവര്‍ കുടിക്കാനുപയോഗിച്ച വെള്ളമായിരുന്നു ട്രിഷിയത്തിന്റെ സ്രോതസ്സ്. 65 ജോലിക്കാര്‍ക്കാണ് ആണവവികിരണേറ്റത്. നിലയത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ തകരാറൊന്നുമില്ല എന്ന് അധികൃതര്‍ വിശദീകരിച്ചു. ജോലിക്കാര്‍ തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കമായിരുന്നു ഈ പൈശാചികമായ പ്രവര്‍ത്തിക്ക് കാരണമായത്.

അതായത് മുയലിന്റെ മാളം വളരേറെ ആഴമേറിയതാണ്.

6 ദശാബ്ദത്തില്‍ 4 ദുരന്തമല്ല ഉണ്ടായത്. 2002 ല്‍ കല്‍പ്പാക്കം നിലയത്തില്‍ നിന്ന് ആണവവികിരണമുള്ള സോഡിയം ചോര്‍ന്നത് ശുദ്ധീകരിക്കാന്‍ 3 കോടി ഡോളര്‍ ചിലവായി. രാജസ്ഥാന്‍ ആണവനിലയത്തില്‍ നിന്ന് 1995 ല്‍ ആണവവികിരണമുള്ള ഹീലിയം ചോര്‍ന്നത് ശുദ്ധീകരിക്കാന്‍ 28 കോടി ഡോളര്‍ ചിലവാക്കി. ദയവുചെയ്ത് ഈ ലിങ്കിലെ വിശദാംശങ്ങള്‍ വായിക്കുക – http://en.wikipedia.org/wiki/Nuclear_power_accidents_by_country

ഈ ആണവദുരന്തങ്ങളുടെയെല്ലാം നഷ്ടം നിലയത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാതാക്കളല്ല വഹിച്ചത്. പകരം നികുതിദായകര്‍ ഈ ചിലവ് വഹിക്കേണ്ടതായി വരുന്നു. ജപ്പാനില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ TEPCO യ്ക്ക് $1150 കോടി ഡോളര്‍ നല്‍കിക്കഴിഞ്ഞു. ഭാവിയില്‍ ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ നല്‍കേണ്ടിവരും. ചെര്‍ണോബില്‍ ദുരന്തത്തിന്റെ നഷ്ടം 2005 ല്‍ കണക്കാക്കിയതനുസരിച്ച് $23,500 കോടി ഡോളര്‍ ആണ്.

ഇന്‍ഡ്യന്‍ ആണവ നിലയങ്ങള്‍ അപകടങ്ങളില്‍ നിന്ന് സുരക്ഷിതമാണെന്നാണ് അവര്‍ പറയുന്നത്. കടല്‍ നിരപ്പിനേക്കാള്‍ വളരെ ഉയരത്തിലാണ് കൂടംകുളം നിലയം. അതുകൊണ്ട് സുനാമി തിരമാലകള്‍ക്ക് അവിടെ എത്താന്‍ കഴിയില്ല. എന്നാല്‍ താങ്കള്‍ കൂടംകുളം നിലയം ഗൂഗിള്‍ മാപ്പില്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ഒന്ന് കാണൂ. ആണവ നിലയത്തിന്റെ വലിപ്പവും ചുറ്റുമുള്ള ഓളം തല്ലുന്ന മഹാസാഗരത്തിലെ ജലത്തിന്റ വലിപ്പവും നേരില്‍ കാണുക. സുനാമി മാത്രമേ അപകടമായുള്ളോ?

അപകടകരമായ ഈ ഉപകരണം എന്തിനാണ് കടല്‍കരയില്‍ കൊണ്ടുവെച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് താങ്കള്‍ക്ക് സംശയം തോന്നുണ്ടാവും. അതേ വേറൊരു രഹസ്യമാണ്. ആണവനിലയത്തിന് വലിയ ദാഹമാണ്. അവയെ തണുപ്പിക്കാന്‍ വളരേറെ അളവ് ജലത്തിന്റെ ആവശ്യമുണ്ട്. വേറൊരു കാര്യം അടുക്കളയിലെ തീപിടുത്തമാണ്. അടുക്കളയില്‍ തീപിടിച്ചാലെന്തുചെയ്യും? വെള്ളം കോരിയൊഴിക്കും. കറി ചീത്തയായാലും വേണ്ടിയില്ല, അടുക്കള കത്തരുതല്ലോ. ഫുകുഷിമയില്‍ അത്യാന്താധുനികമെന്ന് ആണവ ഉച്ചഭാഷിണികള്‍ പറഞ്ഞ സുരക്ഷാ നടപടിയാണിത്. കറി ചീത്തയായാലും വേണ്ടിയില്ല, മനുഷ്യന്‍ ചാവരുത്. ഇവിടെ അവര്‍ ഹെലികോപ്റ്ററുകളുപയോഗിച്ചാണ് വെള്ളം കോരിയൊഴിച്ച് തീ കെടുത്തിയതെന്ന വ്യത്യാസം മാത്രം. കടലിനടുത്തായതു കൊണ്ട് ചോരുന്ന ആണവ മാലിന്യം കടലില്‍ ലയിക്കുമെന്ന വേറൊരു ഗുണവും ഉണ്ട്.

ചിലര്‍ക്ക് ആണവ അപകടങ്ങള്‍ ആറ് ദശാബ്ദത്തില്‍ വെറും നാല് പ്രാവശ്യമേ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളു. എന്നാല്‍ വര്‍ഷത്തിലെ എല്ലാ ദിവസങ്ങളും ഒരോ ആണവ അപകരത്തിന്റെ വാര്‍ഷികമാണ്. നാം അത് അറിയുന്നില്ല എന്ന വ്യത്യാസം മാത്രമേയുള്ളു.

നമ്മുടെ ആണവനിലയങ്ങള്‍ പ്രകൃതി ക്ഷോഭത്തെ നേരിടാനും മനുഷ്യപിഴവ് ഉണ്ടാകാത്തവിധം പക്വതയുള്ളതുമാണെന്ന് ഇപ്പോള്‍ നമുക്ക് പറയാം. വികസിത രാജ്യമായ, അങ്ങേയറ്റം ഗുണമേന്മയുടെ പര്യായവുമായ ജപ്പാനും ഇതുതന്നെയാണ് 2009 ല്‍ ഫുകുഷിമ നിലയത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്.

ആണവോര്‍ജ്ജം സുരക്ഷിതമാണ്, അടുത്ത ദുരന്തം നടക്കുന്നത് വരെ!

ബാങ്കുകാരുടെ പങ്ക്

ഈ എല്ലാ ചര്‍ച്ചകളില്‍ ചര്‍ച്ചാവിഷയമാകാത്ത ഒരു കൂട്ടരുണ്ട്. നിലയം പണിയുമ്പോഴും അവര്‍ ലാഭമുണ്ടാക്കുന്നു. റേഡിയേഷനേറ്റ് ആളുകള്‍ രോഗികളാകുമ്പോളും അവര്‍ ലാഭമുണ്ടാക്കുന്നു. ആണവ ദുരന്തമുണ്ടാകുമ്പോഴും അവര്‍ ലാഭമുണ്ടാക്കുന്നു. ആരാണ് ഇവര്‍?

അവരാണ് മഹത്തായ “സാമ്പത്തിക യന്ത്രം”. നാം ജനാധിപത്യ രാജ്യമാണെന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും സത്യം വേറൊന്നാണ്. ജനമല്ല അധികാരികള്‍. സാമ്പത്തിക യന്ത്രമാണ് ശരിക്കുള്ള അധികാരികള്‍. നേട്ടമോ കോട്ടമോ ഉണ്ടായിക്കോട്ടെ ഈ യന്ത്രം എപ്പോഴും ലാഭം ഉണ്ടാക്കിക്കോണ്ടിരിക്കും. അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി അവര്‍ നിയമങ്ങളുണ്ടാക്കും. ജനത്തിന്റെ പണം കൊണ്ട് കടുത്ത ചൂതുകളിയിലേര്‍പ്പെടും. നഷ്ടം സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ മൊത്തം സാമ്പത്തിക ഘടന തകര്‍ക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി നികുതിദായകരുടെ പണം കൊള്ളയടിക്കും. അവരുടെ ആസ്ഥിയുടെ ഒരു വളരെ ചെറിയ അംശം പൊതുജനത്തിന് വിതരണം ചെയ്ത് അവരെ ഓഹരി കമ്പോളം എന്ന ചൂതാട്ട മാന്ത്രിക ലോകത്തില്‍ അടച്ചതോടെ അവരും കൂട്ടത്തില്‍ മൊത്തം മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗവും ഈ പരിമിത ഭൂമിയില്‍, വളര്‍ച്ച, വളര്‍ച്ച എന്ന് മുറവിളിയിടാന്‍ തുടങ്ങി.

ആണവ നിലയത്തിന് വലിയ സാമ്പത്തിക നിക്ഷേപം വേണം. പണി തീര്‍ക്കാന്‍ വളരേറെകാലം എടുക്കും. അതിന്റെ പരിപാലനവും പൊളിച്ച് മാറ്റലും വലിയ ചിലവാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇതിന്റെ എല്ലാ ഇടപാടുകളും ബാങ്കര്‍മാരുടെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സ്ക്രീനിനെ ചുട്ടു പഴുപ്പിക്കും! അതേപോലെ അവരുടെ ലാഭവും. ആളുകള്‍ക്ക് ക്യാന്‍സര്‍ പിടിപെടുമ്പോളും ബാങ്കുകാര്‍ക്ക് സന്തോഷം. അപകടമുണ്ടായാലും സന്തോഷം. എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും സാമ്പത്തികരംഗം ലാഭമുണ്ടാക്കും.

ബദലായ പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജം ഇതില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥമാണ്. അത് ചിലവ് കുറഞ്ഞതാണ്, വേഗം പണി തീര്‍ക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന്, 2011 ന്റെ ആദ്യത്തെ വെറും ആറ് മാസം കൊണ്ട് ലോകത്ത് 18.4 ഗിഗാവാട്ട് കാറ്റാടി നിലയങ്ങള്‍ ആണ് സ്ഥാപിച്ചത്. അതോടെ മൊത്തം സ്ഥാപിത ശേഷി 215 ഗിഗാവാട്ട് ആയി. കാറ്റാടി കമ്പോളത്തിലെ ഒന്നാമനായ ചൈന 2011 ന്റെ ആദ്യത്തെ ആറ് മാസം കൊണ്ട് 8 ഗിഗാവാട്ട് നിലയങ്ങളാണ് സ്ഥാപിച്ചത്. Nottinghamshire ലെ 5 മെഗാവാട്ടിന്റെ Hawton സൗരോര്‍ജ്ജനിലയം സ്ഥാപിച്ചത് വെറും 6 ആഴ്ച്ചകള്‍ കൊണ്ടാണ്. ഇത്തരം നിലയങ്ങള്‍ modular ആണ്. അതായത് നിലയത്തിന്റെ പണി മൊത്തം തീരുന്നതിന് മുമ്പ് ആദ്യത്തെ modul കളില്‍ നിന്ന് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിച്ച് തുടങ്ങാം. വികേന്ദ്രീകൃതമാണ്. ഒറ്റ നിലയത്തിന് പകരം രാജ്യം മൊത്തം വ്യപിച്ച് കിടക്കുന്ന ചെറുചെറു നിലയങ്ങളാവാം. അതി സങ്കീര്‍ണ്ണവും അപകടകരവുമായ ഘടകങ്ങളില്ലാത്തതിനാല്‍ പരിപാലന ചിലവ് കുറവാണ്.

സാമ്പത്തിക രംഗത്തിന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാടില്‍ ഇത് പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ വലിയ ദോഷമാണ്. കാരണം ഈ വികേന്ദ്രീകൃത, സുസ്ഥിര, പരിപാലനചിലവ് കുറഞ്ഞ, സൗജന്യ ഇന്ധന, ചെറുകിടയുത്പാദനത്തില്‍ ലോബീയിങ്ങ് ചെയ്യാനുള്ള അവസരം കുറവാണ്. ലോബീയിസ്റ്റുകളുടെ പണത്തിന് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന കമ്പോള മാധ്യമങ്ങള്‍ക്കും ഇത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ കാര്യം പിന്നെ പറയേണ്ടല്ലോ. അവര്‍ എല്ലാം പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജത്തെ എപ്പോഴൊക്കെ അവസരം കിട്ടുമ്പോഴും ആക്രമിക്കുന്നു.

എന്നാല്‍ ഊര്‍ജ്ജോത്പാദനത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ജനത്തിനെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം ഇത് ശരിയായ വഴിയാണ്. ആരൊക്കെ പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജത്തിനെതിരെയാണോ അവരെല്ലാം നമ്മുടെ കൈയ്യില്‍ നിന്ന് പണം കൊള്ളയടിച്ച് മാറ്റാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്.

സര്‍ക്കാരിന്റെ പങ്ക്

പണ്ട് കാലത്ത് ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ വലിയ സാമ്രാജ്യങ്ങളും കേരളം പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളില്‍ ചെറുരാജ്യങ്ങളും എന്തുകൊണ്ട് ഉണ്ടായി? വിഭവങ്ങളുടെ ഇല്ലായ്മ മനുഷ്യ സമൂഹത്തിലെ വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്. വിഭവങ്ങള്‍ ഉള്ളടത്തുനിന്ന് എത്തിച്ച് വിഭവ ദാരിദ്ര്യം മറികടക്കാന്‍ വലിയ infrastructures ഒക്കെ വേണം. അവര്‍ വലിയ ഡാമുകളും തോടുകളുമൊക്കെയുണ്ടാക്കി കൃഷിഭൂമിയില്‍ വെള്ളമെത്തിച്ചു. അവയെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ വലിയ സൈന്യത്തെ തീറ്റിപ്പോറ്റി. വലിയ മനുഷ്യാധ്വാനം വേണ്ടിവന്ന ഈ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ സാധ്യമാക്കാന്‍ വലിയ രാജവംശങ്ങളുടെ ആവശ്യകതയുണ്ടായി. വിഭവങ്ങള്‍ ഉള്ളടത്ത് ഇതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ല.

ആണവോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ infrastructure ആവശ്യകത വലുതും അത് രഹസ്യ സ്വഭാവത്തിലുള്ളതുമാണ്. ഇന്നും അപകട സാധ്യത കുറഞ്ഞതും, ചിലവ് കുറഞ്ഞതും, വിശ്വസിക്കാവുന്നതുമായ പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജ ഊര്‍ജ്ജോത്പാദന സാങ്കേതികവിദ്യകള്‍ നിലനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ വന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പൗരന്‍മാരെ നിയന്ത്രിച്ച് നിര്‍ത്താനുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍ക്ക് അമിത പ്രാധാന്യംകൊടുക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കും രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ക്കും വളരെ പ്രീയപ്പെട്ടതാണ് ആണവ സാങ്കേതികവിദ്യ.

സങ്കീര്‍ണ്ണ സാങ്കേതികവിദ്യ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ സാങ്കേതികവിദഗ്ദ്ധരേയും ശാസ്ത്രജ്ഞരേയും ആവശ്യമായതിനാല്‍ അവരെ പരിശീലിപ്പിക്കാന്‍ വലിയ വിദ്യാലയങ്ങളും വേണ്ടിവന്നു. അവരും അവിടെ നിന്ന് പഠിച്ചിറങ്ങുന്ന സമ്പന്ന-മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗ വരേണ്യര്‍ക്ക് തൊഴിലവസരമാണ് ഇത് നല്‍കുന്നത്. സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതരായ മാദ്ധ്യമ ശ്രദ്ധ ലഭിക്കുന്നരുമായ ഇവരുടെ ആവശ്യമാണ് ഇത്തരം ഭീമന്‍ നിലയങ്ങള്‍. ധാരാളം ആളുകള്‍ അതുപയോഗിച്ച് ജീവിത (career) വിജയം നേടി.

ശാസ്ത്രത്തന്റേയും സാങ്കേതികവിദ്യയുടേയും അപകടസാദ്ധ്യത

1500 ല്‍ അധികമാളുകള്‍ വിമാന അപകടങ്ങളില്‍ മരിക്കുന്നു. കണ്ടുപിടുത്തക്കാരില്‍ ഒരാളായ ഓര്‍വില്‍ റൈറ്റ് പോലും സ്വന്തം കണ്ടുപിടുത്തത്താല്‍ മാരകമായ അപകടത്തില്‍ പെട്ടു. ദിവസവും അപകടങ്ങള്‍ സംഭവിക്കുന്നു. ടൈറ്റാനിക് മുങ്ങി. അപ്പോളോ-11 ചന്ദ്രനിലെത്തുന്നതിന് മുമ്പ് പത്ത് പരാജയപ്പെട്ട ദൗത്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. നമ്മുടെ ISRO ബഹിരാകാശ പരിപാടിയും അങ്ങനെതന്നെ.

പരാജയപ്പെട്ട ശ്രമങ്ങളും അനേകം മഹദ് മനുഷ്യ ജീവന്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടതുമൊന്നും നമ്മേ ശാസ്ത്രത്തേയൊ സാങ്കേതികവിദ്യയേയൊ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നതില്‍ നിന്ന് തടഞ്ഞിട്ടില്ല.

ആണവ സാങ്കേതികവിദ്യക്കും അപകടങ്ങളെ ഒഴുവാക്കാനാവില്ല. അത് നാം സഹിക്കണം. ഇത് മഹത്തായ പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യയാണ്. ഞങ്ങള്‍ ആറ്റത്തെയാണ് പിളര്‍ക്കുന്നത്. ശാസ്ത്രവും സാങ്കേതികവിദ്യയുമൊക്കെ അപകടസാദ്ധ്യതയുള്ളതാണ്. പണ്ടുള്ളവര്‍ ആ അപകടസാദ്ധ്യത ഏറ്റെടുത്തതുകൊണ്ടാണ് നമുക്ക് ഈ പുരോഗതിയൊക്കെയുണ്ടായതെന്നൊക്കെയാണ് ആണവവ്യവസായത്തിന്റെ വാദം.

അപകടസാദ്ധ്യതയുടെ തോതും (scale) പൊട്ടത്തരവും അവരുടെ വാദങ്ങളെ വാചാടോപമാക്കുന്നു. 60 വര്‍ഷത്തിലധികം പഴയ സാങ്കേതികവിദ്യ ഒട്ടും പുതിയതല്ല. ഈ സമയം കൊണ്ട് അതിന് കഴിയുമായിരുന്നെങ്കില്‍ പക്വമായേനെ.

നാല് അപകടമല്ല ആണവനിലയങ്ങളില്‍ നിന്നുണ്ടായിട്ടുള്ളത്. വര്‍ഷത്തിലെ എല്ലാ ദിവസവും ഒരു അപകടത്തിന്റെ വാര്‍ഷികമാണ്. ഭീകരവാദത്തിന്റേയും കാലാവസ്ഥാ മാറ്റത്തിന്റേയും ഈ കാലത്ത് അപകടകരമായ ഈ ആണവഇന്ധനങ്ങളും ആണവ മാലിന്യങ്ങളും സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് ശ്രമകരവും അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളതുമായ കാര്യമാണ്. അണു വൈദ്യുതിയേക്കാള്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം ഇതാണ്. നിലയത്തിനകത്തു നിന്നും ആക്രമണം ഉണ്ടാകാം. കൈഗയിലെ സംഭവം അതാണ് കാണിക്കുന്നത്. ആണവനിലയ ജോലിക്കാരുതന്നെയാണ് ആ പൈശാചിക പ്രവര്‍ത്തി ചെയ്തത്.

മറ്റുള്ള അപകടങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ആണവനിലയങ്ങളിലെ വലിയ അപകടങ്ങള്‍ സ്ഥലത്തിലും കാലത്തിലും വളരേറെ ആഴവും പരപ്പുമുള്ളതാണ്. ചെര്‍ണോബില്‍ നിലയത്തിനടുത്തെ പ്രിപിയാത്(Prypiat) നഗരത്തിന്റെ കാര്യമെടുക്കുക. നിലയത്തില്‍ പണിയെടുത്ത ആളുകളും അവരുടെ ബന്ധുക്കളുമടക്കം 50,000 ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു ആ നഗരത്തില്‍. 1986 ലെ അപകടത്തിന് ശേഷം കഴിഞ്ഞ 25 വര്‍ഷങ്ങളായി അത് ഒരു പ്രേത നഗരമാണ്. ഭാവിയിലും ദശാബ്ദങ്ങളോളം അത് അങ്ങനെതന്നെയായിരിക്കും. 100,000 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ ഭൂമി അണുവികിരണത്താല്‍ മലിനമായി. 350,400 ആളുകളെ മാറ്റി പാര്‍പ്പിച്ചു. ചെര്‍ണോബില്‍ ദുരന്തം $23,500 കോടി ഡോളറിന്റെ നഷ്ടമുണ്ടാക്കി. ഫുകുഷിമയില്‍ 2.7x 10 16 Bq ആണവശേഷിയുള്ള സീഷിയം-137 കടലിലേക്ക് ഒഴുകി പോയി. അവിടെ നാടകം തുടരുന്നു.

വിമാന അപകടം, കാര്‍ അപകടം തുടങ്ങിയവയൊക്കെ പ്രാദേശികവും താത്‌കാലികമായതുമാണ്. (deep water horizon, bhopal gas tragedy പോലുള്ള exceptions ധാരളം ഉണ്ട്. എന്നാല്‍ അതൊക്കെ ചെയ്യരുതെന്ന് അറിവുള്ളവര്‍ വളരെ മുമ്പേ മുന്നറീപ്പ് നല്‍കിയവയാണ്.) സാങ്കേതികവിദ്യ എന്ന പേര് എന്തും ചെയ്യാനുള്ള ബ്ലാങ്ക് ചെക്കല്ല. സാമ്പദ്‌ഘടന ഉള്‍പ്പടെ മറ്റെല്ലാത്തിനേക്കാളും വലുതാണ് ജീവന്‍.

ഒരു മനുഷ്യന് ഭൂമിയില്‍ അതിവേഗത്തില്‍ യാത്ര ചെയ്യാന്‍ ഒരു വഴിയേയുള്ളു, ഒരു വാഹനത്തിന്റെ അകത്ത് കയറുക. ഒരു മനുഷ്യന് പറക്കാന്‍ ഒരേയൊരു വഴിയേയുള്ളു. ഒരു വിമാനത്തിനകത്ത് കയറുക. ഗോളാന്തര യാത്രനടത്താനോ സമുദ്രത്തിനടിയില്‍ പോകാനോ റോക്കറ്റിലോ അന്തര്‍വാഹിനിയിലോ കയറുകമാത്രമേ വഴിയുള്ളു. അവിടൊക്കെ നടക്കുന്ന അപകടങ്ങള്‍ ഒഴുവാക്കാനാവാത്തതാണ്. അത് നാം സ്വയം തെരഞ്ഞെടുത്തതുമാണ്.

അപ്പോള്‍ വെള്ളം ചൂടാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയുന്നു? അതിന് ഒരേയൊരു വഴിയേയുള്ളോ? വെറും വെള്ളം ചൂടാകാകന്‍ വേണ്ടി താങ്കള്‍ അനന്തമായ അപകടസാധ്യത ഏറ്റെടുക്കാന്‍ തയ്യാറാണോ?

വെള്ളം ചൂടാക്കാന്‍ നൂറുകണക്കിന് വഴികളുണ്ട്. നാം എപ്പോഴും അപകടസാധ്യത കുറഞ്ഞ ചിലവ് കുറഞ്ഞ വഴിയാണ് എപ്പോഴും തെരഞ്ഞെടുക്കുക. മരണം കുഴിച്ചെടുക്കുന്നതിന് പകരം നമുക്ക് ചൂട് നേരിട്ട് ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് കുഴിച്ചെടുത്ത് വെള്ളം ചൂടാക്കാം. ഭൗമതാപോര്‍ജ്ജം എന്നാണ് ഇതിനെ വിളിക്കുക. സൗരോര്‍ജ്ജവും വലിയ ഊര്‍ജ്ജ സ്രോതസ്സാണ്. രാത്രിയിലും പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സൗര താപോര്‍ജ്ജ നിലയങ്ങള്‍ പോലും ഇപ്പോള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. 19.9 MW ശേഷിയുള്ള തെക്കന്‍ സ്പെയിനിലെ Gemasolar നിലയം സൗരതാപത്തെ 15 മണിക്കൂര്‍ സൂക്ഷിച്ച് വെച്ച് അതില്‍ നിന്ന് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. ഈ നിലയം നിര്‍മ്മിച്ച Torresol Energy അതേ തരം സാങ്കേതിക വിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് 50MW ശേഷിയുള്ള Valle I ഉം II ഉം നിലയങ്ങളുടെ പണിയും പൂര്‍ത്തിയാക്കിക്കഴിഞ്ഞു. കേന്ദ്രീകരിച്ച സൗരതാപത്തിന്റെ ശക്തി നമുക്ക് ആര്‍ക്കമഡീസിന്റെ കാലം മുതല്‍ക്കേ അറിയാവുന്നതാണ്. പക്ഷേ ഇപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ആ രംഗത്തിന് എന്തെങ്കിലും ചെറിയ പ്രാധാന്യം നല്‍കി തുടങ്ങിയത്.

റൈറ്റ് സഹോദരന്‍മാര്‍ മനുഷ്യന് നടക്കാനുള്ള ഒരു പുതിയ സാങ്കേതിക വിദ്യ കണ്ടെത്തിയെന്ന് കരുതുക. എന്നാല്‍ ഈ രീതിയില്‍ നടന്നാല്‍ പ്രതിവര്‍ഷം 1500 പേര്‍ മരിക്കും. പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യയാണ്, പുരോഗതിയാണ് എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞ് നാം ആ സാങ്കേതികവിദ്യ അംഗീകരിക്കുമോ? അതുകൊണ്ട് ആണവ നിലയങ്ങളുപയോഗിച്ച് വൈദ്യുതിയുത്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ശാസ്ത്രത്തേയൊ സാങ്കേതിക വിദ്യയേയൊ വളര്‍ത്തുന്നതുമായി ബന്ധമൊന്നുമില്ല. എന്നിരുന്നാലും വിജനമായ ഒറ്റപ്പെട്ട പരിസ്ഥിതി പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് ഒരു അണു പരീക്ഷണശാല നിര്‍മ്മിച്ച് ഗവേഷണം നടത്തുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല.

ത്യാഗം

ആണവ സാങ്കേതിക വിദ്യക്ക് തള്ളിക്കളയാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു വ്യക്തിയുണ്ട്. അവരുടെ പേര് മേരി ക്യൂറി എന്നാണ്. 1934 ല്‍ റേഡിയേഷന്‍ കാരണം അവര്‍ മരിച്ചു. 1890 മുതലുള്ള അവരുടെ പേപ്പറുകളും നോട്ട് പുസ്തകങ്ങളും മറ്റും അപകടകരമാണെന്നാണ് പറയുന്നത്. അവയെല്ലാം ഉയര്‍ന്നതോതിലുള്ള ആണവവികിരണം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവ ലഡ്ഡ് പെട്ടികളിലാണ് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. സംരക്ഷണ കവചങ്ങളൊക്കെ ധരിച്ച് വേണം ആ പുസ്തകത്തിന്റെ അടുത്ത് പോകാന്‍.

ഒരു നോട്ടുപുസ്തകം പോലും ഇത്ര ശ്രദ്ധയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നുവെങ്കില്‍ ഹിരോഷിമയിലേയും നാഗസാക്കിയിലേയും ജനത്തിന്റെ കാര്യം എന്തായിരിക്കും?

നാഗസാക്കിയിലെ ഭീകരതയെക്കുറിച്ച് ബോംബ് പൊട്ടിയതിന് ശേഷം ആദ്യം അവിടം സന്ദര്‍ശിച്ച മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകനായ ജോര്‍ജ്ജ് വെല്ലര്‍ (George Weller) 25000 വാക്കുകളില്‍ ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടെഴുതി. അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ അമേരിക്കന്‍ പട്ടാളം അനുമതി നല്‍കിയില്ല. ആ റിപ്പോര്‍ട്ട് അവര്‍ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ വെല്ലര്‍ X രോഗം എന്ന് വിളിക്കുന്ന രോഗത്തേക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. ആരോഗ്യമുള്ള മനുഷ്യര്‍ തനിയെ മരിക്കുന്നു. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് ഡോക്റ്റര്‍മാര്‍ക്ക് പോലും മനസിലാകുന്നില്ല. ഹിരോഷിമയിലേയും നാഗസാക്കിയിലേയും അണുബോംബിനെ അതിജീവിച്ചവരെ നാം വിളിക്കുന്ന പേരാണ് ഹിബകുഷി(hibakusha). അവര്‍ ഇപ്പോഴും വിവേചനം നേരിടുന്നു. ധാരാളം ഹിബകുഷികള്‍ക്ക് വിവാഹം ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം അവര്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് ജന്‍മവൈകല്യങ്ങളുണ്ടാന്‍ സാധ്യത കൂടുതലാണെന്നതാണ്. വിവാഹം കഴിച്ചവരിലും ധാരാളം പേര്‍ ജനിതക മ്യൂടേഷനെക്കുറിച്ചുള്ള പേടികാരണം കുട്ടികള്‍ക്ക് ജന്‍മം നല്‍കാന്‍ തയ്യാറായുമില്ല.

19 ആണവ നിലയങ്ങള്‍ക്ക് അടുത്തും രാജ്യത്ത് മൊത്തത്തിലും 2002 – 2007 വരെയുള്ള കാലയളവില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയ കുട്ടികളിലെ രക്താര്‍ബുദ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ച് Institut de Radioprotection et de Surete Nucleaire (INSERM) പഠനം നടത്തി. അവരുടെ റിപ്പോര്‍ട്ട് ജനുവരി 2012 ലെ International Journal on Cancer ല്‍ പ്രദ്ധപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. സാധാരണയുള്ള രക്താര്‍ബുദ രോഗികളുടെ ഇരട്ടി ആണവനിലയത്തിനടുത്ത് ഉണ്ടെന്നാണ് അവരുടെ കണക്കുകള്‍ കാണിക്കുന്നത്.

ഫ്രാന്‍സില്‍ നടന്ന ഈ പഠനം നേരത്തെ ജര്‍മ്മനിയില്‍ നടന്ന KiKK എന്ന പഠനത്തെ ശരിവെച്ചു. ആണവനിലയങ്ങള്‍ക്കടുത്തുള്ള കുട്ടികളിലെ രക്താര്‍ബുദ നിരക്ക സാധാരണയുള്ളതിന്റെ ഇരട്ടിയാണെന്നാണ് അവര്‍ കണ്ടെത്തിയത്. അതുപോലെ കുട്ടികള്‍ക്കുണ്ടാകുന്ന മറ്റ് ക്യാന്‍സറിന്റെ തോത് 60% വര്‍ദ്ധിച്ചതായും കണ്ടു.അവരുടെ കണ്ടെത്തല്‍ German Federal Office for Radiation Protection നടത്തിയ പഠനത്തിലും ശരിയാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു.

ഗള്‍ഫ് യുദ്ധങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിച്ച depleted യുറേനിയം അടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള റേഡിയേഷന്‍ ഇറാഖിലെ നഗരങ്ങളായ Najaf, Basra, Falluja ല്‍ ജനിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് ക്യാന്‍സറും അംഗവൈകല്യവും സമ്മാനിക്കുന്നു. അയെണൈസ് ചെയ്യുന്ന റേഡിയേഷന് DNA നാശം ചെയ്യാനുള്ള ശക്തിയുണ്ട്. ഫുകുഷിമയില്‍ നിന്നുള്ള നെല്ല് ഉയര്‍ന്ന അണുവികിരണം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. നെല്ല്, ഇറച്ചി എന്നിവയുടെ കയറ്റുമതി നിരോധിച്ചു. റേഡിയോ ആക്റ്റീവ് സീഷിയത്തിന്റെ അളവ് കാരണം ജപ്പാനിലെ Meiji കമ്പനി, ടണ്‍കണക്കിന് പാല്‍പ്പൊടി തിരിച്ച് എടുത്തു.

ആണവവികിരണത്തിന്റെ ശേഷകാലത്തെ ഫലത്തെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച ABCC RERF ന് ആണവവികിരണവും ജന്മവൈകല്ല്യങ്ങളും തമ്മില്‍ എന്തെങ്കിലും ബന്ധം ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. അണുബോംബ് നിര്‍മ്മിച്ച അതേ അമേരിക്കന്‍ AEC യുടെ ധനസഹായത്താല്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന പഠനത്തിന് ഒന്നും കണെത്താലായില്ലെന്നത്, മനുഷ്യ DNA ല്‍ അയെണൈസ് ചെയ്യുന്ന റേഡിയേഷന് ഒരു ഫലവുമില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവല്ല.

ഇതൊന്നും നമുക്ക് കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കാന്‍ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങളല്ല.

എന്തിന് ഇത്രയേറെ രഹസ്യം

ഈ വ്യവസായം അത്യന്തം രഹസ്യരീതിയിലാണ് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. എന്താണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് ജനത്തിനറിയാന്‍ വഴിയില്ല. ലോകം കഴിഞ്ഞ 40 വര്‍ഷങ്ങളായി സ്വതന്ത്രകമ്പോളവാദികളെ കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിച്ചു. ഫലമോ 2008 ല്‍ ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ ഉരുകിയൊലിച്ചു. ഇനിമേല്‍ ആരേയും അന്ധമായി വിശ്വസിക്കുന്ന പരിപാടിയില്ല.

അതുകൊണ്ട് ആണവവ്യവസായ വാദികള്‍ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ഈ വ്യവസായത്തെ സുതാര്യമാക്കുകയാണ്. എല്ലാവര്‍ക്കും വിവരങ്ങള്‍ പരിശോധിക്കാന്‍ അവസരം നല്‍കൂ.

പക്ഷേ നിങ്ങള്‍ രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷയേ ഓര്‍ത്ത് ഭയക്കുന്നുണ്ടോ? എങ്കില്‍ ഈ പ്രശ്നം കുറഞ്ഞ സാങ്കേതികവിദ്യയെ തെരഞ്ഞെടുക്കുകയാണ് ശരിയായ വഴി.

അവസരത്തിന്റെ (opportunity) വില

വികസിത രാജ്യങ്ങളും ചൈന പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളും പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജ രംഗത്ത് വലിയ നിക്ഷേപങ്ങള്‍ നടത്തുന്നു. നമ്മളും അതേ തോതില്‍ നിക്ഷേപം നടത്തിയില്ലെങ്കില്‍ മുമ്പേ പറക്കുന്ന പക്ഷികള്‍ ഈ രംഗം കൈയ്യടക്കും. പിന്നീട് നമുക്ക് ഉയര്‍ന്ന വില കൊടുത്ത് സാങ്കേതിക വിദ്യ അവരില്‍ നിന്ന് വാങ്ങേണ്ട ഗതിവരും. ഒപ്പം ധാരാളം തൊഴിലവസരങ്ങളും നഷ്ടമാകും. ആണവ നിലയങ്ങള്‍ വികസിത രാജ്യങ്ങളിലേ പോലും പ്രധാന ഊര്‍ജ്ജ സ്രോതസ്സല്ല. ജപ്പാനില്‍ ഫുകുഷിമ ദുരന്തത്തിന് ശേഷം ഉള്ള 54 ആണവനിലയങ്ങളില്‍ 50 എണ്ണവും മാസങ്ങളായി അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്. ബാക്കി നാലെണ്ണമുള്ളതും പരിശോധനക്കായി അടക്കാന്‍ പോകുകയാണ്. അന്നിട്ടും ജപ്പാനൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല. ഒരു പവര്‍ക്കട്ടും മാന്ദ്യവും ഇല്ല. (പക്ഷേ അത് CO2 ഉദ്‌വമനം ഉയര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്).

ഇന്‍ഡ്യന്‍ ആണവ പരിപാടിക്ക് വേണ്ടി നാം ശതകോടിക്കണക്കിന് രൂപാ ചിലവാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ദേശീയ സുരക്ഷാ എന്ന മറയുണ്ടാക്കിയ ഇരുട്ടത്താണ് ഇതെല്ലാം നടന്നത്. ഈ ആണവ പരിപാടികളുടെയെല്ലാം പൂര്‍ണ്ണ ഉത്തരവാദിത്തം(accountability) ഇന്ന് ഇന്‍ഡ്യന്‍ പൗരന്‍മാര്‍ ആവശ്യപ്പെടുകയാണ്. നമുക്ക് ദൈനം ദിനമുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം(accountability) വേണം. എല്ലാ ആണവ നിലയങ്ങളേയും DAE യേയും CAG യുടെ പൂര്‍ണ്ണമായ പരിധിക്കകത്താക്കുക.

ആണവനിലയങ്ങളിലേക്ക് പണം വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ദശാബ്ദങ്ങള്‍ കാത്തിരിക്കുന്നതിന് പകരം നാം പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജത്തില്‍ കൂടുതല്‍ നിക്ഷേപം നടത്തണം. പ്രവണത അതാണ് കാണിക്കുന്നത്.

2010 ല്‍ പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജം ആണവോര്‍ജ്ജത്തെ കവച്ചുവെച്ചു. ഫുകുഷിമ ദുരന്തത്തിന് മുമ്പ് ലോകത്തെ മൊത്തം ആണവോര്‍ജ്ജ ഉത്പാദനം 375 GW ആയിരുന്നു. പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജം 381 GW ഉം. വളരെ ശക്തമായ ആണവോര്‍ജ്ജ വ്യവസായ ലോബി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന അമേരിക്കയില്‍ പോലും ഇപ്പോള്‍ ആണവോര്‍ജ്ജ നിലയങ്ങളേക്കാള്‍ (10.62%)കൂടുതല്‍ ഊര്‍ജ്ജം വരുന്നത് പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജ നിലയങ്ങളില്‍ (11.95%)നിന്നാണ്.

മനുഷ്യന്‍ കാരണമായ കാര്‍ബണ്‍ ഡൈ ഓക്സൈഡ് ഉദ്‌വമനം കാരണം ഭാവി എന്നത് അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ കാലാവസ്ഥയുടെ കാലമായിരിക്കും. അതിന്റെ രുചി ഇപ്പോഴേ നാം ഇടക്കിടക്ക് അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇപ്പോഴത്തെ തോതില്‍ കാര്‍ബണ്‍ ഡൈ ഓക്സൈഡ് ഉദ്‌വമനം കാരണം ആഗോള താപനില 4 ഡിഗ്രി C എങ്കിലും കൂടും. ഈ മാറ്റം തീവൃ കാലാവസ്ഥാ സംഭവങ്ങളായ കൊടുംകാറ്റാ, പേമാരി, വരള്‍ച്ച തുടങ്ങിയ സംഭവങ്ങള്‍ സാധാരണ സംഭവമാക്കും. അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് വേണ്ടത് ആ ദുഷ്കരകാലത്തിന് നേരിടാന്‍കഴിയുന്ന, പരിസ്ഥിതി ആഘാതം കുറഞ്ഞ ഊര്‍ജ്ജോത്പാദന മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളാണ്. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ ആണവോര്‍ജ്ജം ഒരു പരിഹാരമേയല്ല പക്ഷേ പ്രശ്നമാണ്.

ഫോസില്‍ ഇന്ധനങ്ങളെ തെരഞ്ഞെടുത്തതിന് ഇപ്പോള്‍ നമ്മുടെ പഴയ തലമുറയെ നാം ശപിക്കുന്നതു പോലെ, പുനരുത്പാദിതോര്‍ജ്ജത്തില്‍ വന്‍തോതില്‍ നിക്ഷേപം നടത്തുക എന്ന ശരിയായ തീരുമാനം ഇനിയും എടുക്കാതെ വെള്ളം ചൂടാക്കാനുള്ള അപകടകരമായ, സാമ്പത്തിക നഷ്ടമുണ്ടാക്കുന്ന, മാലിന്യ സാങ്കേതികവിദ്യ തുടരാണ് ഭാവമെങ്കില്‍ ഭാവി തലമുറകളുടെ ശാപം നമ്മളും ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടിവരും.

ആണവവ്യവസായ ദല്ലാള്‍മാര്‍ അവശ്യം ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍:

  1. ആണവ വ്യവസായത്തെ സുതാര്യമാക്കുക
  2. Controller and Auditor General of India യുടെ പരിശോധന എല്ലാ നിലയങ്ങളിലും നടത്തുക.
  3. ആണവദുരന്ത ബാധ്യതയുടെ പരിധി എടുത്തുകളയുക. നിര്‍മ്മാതാക്കള്‍ 100% ഉത്തരവാദിത്തവും ഏറ്റെടുക്കണം. സര്‍ക്കാര്‍ ധനസഹായം നിര്‍ത്തുക.
  4. സര്‍ക്കാര്‍ സബ്സിഡി, നികുതി ഇളവ് ഇവ ഇല്ലാതാക്കുക.

പുതിയ നിലയങ്ങളേക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതു പോലും ഇതിന് ശേഷം മതി.

***

ആണവോര്‍ജ്ജത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ സ്ഥിരമായി ഇവിടെ കാണാം.

More info:

20 ജോലിക്കാര്‍ക്ക് ആണവവികിരണമേറ്റൂ
യുറേനിയം ഖനിക്കരികിലെ മലിനീകൃത വെള്ളം

ജെല്ലി ഫിഷുകള്‍ ആണവനിലയം നിര്‍ത്തിവെപ്പിച്ചു
കൈഗയിലെ തീര്‍ഥജലം
ആണവോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ മദ്യ പ്രഭാവം
പൊടിപടലത്തില്‍ അവഗണിക്കപ്പെട്ട്
വലിയ ദാഹംOlkiluoto റിയാക്റ്ററിന് ശരിയായ രൂപകല്‍പ്പനയില്ല
32 ഡിഗ്രി നദി ആണവനിലയത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം രണ്ടാമതും നിര്‍ത്തിവെപ്പിച്ചു
സീമന്‍സ് ആണവോര്‍ജ്ജത്തോട് വിടവാങ്ങുന്നു
വെള്ളപ്പൊക്ക ഭീഷണി നേരിടുന്ന രണ്ട് ആണവ നിലയങ്ങള്‍
കൊടുംകാറ്റ് കാരണം അലബാമ ആണവനിലയത്തിന് ജനറേറ്റര്‍ വേണം
ആണവ വികിരണമേല്‍ക്കുന്ന ഫ്രെഞ്ച് തൊഴിലാളികള്‍
ശാസ്ത്രത്തെ പേടിക്കേണ്ടതുണ്ടോ?

Advertisements

6 thoughts on “ആണവ ഊര്‍ജ്ജമോ അതോ ബാധ്യതയോ? ഡോ. എപിജെ അബ്ദുള്‍ കലാമിന് ഒരു മറുപടി

  1. സമഗ്രമായ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കും കൃത്യമായ ഉത്തരം നല്‍കുന്ന കഴമ്പുള്ള പോസ്റ്റ്‌. ആണവ ഊര്‍ജ്ജത്തെ കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ഒരു അവബോധം നല്‍കാന്‍ ഈ പോസ്റ്റിനു കഴിയും; ക്ഷമയോടെ മുഴുവനും വായിക്കാനുള്ള മനസ്സുണ്ടെങ്കില്‍
    >>പണ്ട് കാലത്ത് ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ വലിയ സാമ്രാജ്യങ്ങളും കേരളം പോലുള്ള സ്ഥലങ്ങളില്‍ ചെറുരാജ്യങ്ങളും എന്തുകൊണ്ട് ഉണ്ടായി? ———— വിഭവങ്ങള്‍ ഉള്ളടത്ത് ഇതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ല.<< ഈ observation തികച്ചും യുക്തിസഹം തന്നെ.

ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / മാറ്റുക )